Besluit van 17 december 2014 tot wijziging van enige uitvoeringsbesluiten op het gebied van belastingen en toeslagen

Staatsblad Besluit van 17 december 2014 tot wijziging van enige uitvoeringsbesluiten op het gebied van belastingen en toeslagen Hebben goedgevonden en verstaan: Indien de belastingplichtige bij het begin van het voorafgaande kalenderjaar factor 15 jaar of ouder, doch jonger dan 20 jaar is 0,43 20 jaar of ouder, doch jonger dan 25 jaar is 0,36 25 jaar of ouder, doch jonger dan 30 jaar is 0,30 30 jaar of ouder, doch jonger dan 35 jaar is 0,24 35 jaar of ouder, doch jonger dan 40 jaar is 0,20 40 jaar of ouder, doch jonger dan 45 jaar is 0,17 45 jaar of ouder, doch jonger dan 50 jaar is 0,14 50 jaar of ouder, doch jonger dan 55 jaar is 0,11 55 jaar of ouder, doch jonger dan 60 jaar is 0,09 60 jaar of ouder is 0,08 In de pensioenregeling vastgestelde ingangsdatum factor 66 jaar of ouder 1,9/1,76 65 jaar of ouder, doch jonger dan 66 jaar 1,9/1,63 64 jaar of ouder, doch jonger dan 65 jaar 1,9/1,52 63 jaar of ouder, doch jonger dan 64 jaar 1,9/1,41 62 jaar of ouder, doch jonger dan 63 jaar 1,9/1,32 61 jaar of ouder, doch jonger dan 62 jaar 1,9/1,23 60 jaar of ouder, doch jonger dan 61 jaar 1,9/1,15 Vrijstellingen; begrenzing premie nettolijfrente 1. Het percentage, bedoeld in artikel 5.16b, eerste lid, van de wet, wordt als volgt bepaald: Indien de belastingplichtige bij het eind van het kalenderjaar Percentage 15 jaar of ouder, doch jonger dan 20 jaar is 2,3 20 jaar of ouder, doch jonger dan 25 jaar is 2,7 25 jaar of ouder, doch jonger dan 30 jaar is 3,3 30 jaar of ouder, doch jonger dan 35 jaar is 3,9 35 jaar of ouder, doch jonger dan 40 jaar is 4,7 40 jaar of ouder, doch jonger dan 45 jaar is 5,7 45 jaar of ouder, doch jonger dan 50 jaar is 6,8 50 jaar of ouder, doch jonger dan 55 jaar is 8,3 55 jaar of ouder, doch jonger dan 60 jaar is 9,9 60 jaar of ouder, doch jonger dan 65 jaar is 11,9 65 jaar of ouder is 13,5 2. De ten hoogste in aanmerking te nemen premie, bedoeld in artikel 5.16b, eerste lid, van de wet, wordt verminderd met de premie die in het voorafgaande kalenderjaar is ingelegd ten behoeve van een nettopensioenregeling als bedoeld in artikel 5.17, eerste lid, van de wet. Kwalificerende buitenlandse belastingplichtigen 1. Als kwalificerende buitenlandse belastingplichtige als bedoeld in artikel 7.8 van de wet wordt mede aangemerkt een buitenlandse belastingplichtige die: pensioen, lijfrente of een soortgelijke uitkering geniet: voldoet aan de voorwaarden, bedoeld in de aanhef en het slot van de eerste volzin van artikel 7.8, zesde lid, van de wet; en aannemelijk maakt dat hij wegens de geringe hoogte van zijn inkomen in het woonland geen inkomstenbelasting is verschuldigd. 2. Een buitenlandse belastingplichtige die in een kalenderjaar voldoet aan de voorwaarden, bedoeld in onderdeel a of onderdeel b en het slot van de eerste volzin van artikel 7.8, zesde lid, van de wet, en die gedurende een deel van dat kalenderjaar als inwoner van een andere lidstaat van de Europese Unie, een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, Zwitserland of de BES eilanden in de belastingheffing van die staat of op de BES eilanden wordt betrokken, wordt voor dat deel van het kalenderjaar aangemerkt als kwalificerende buitenlandse belastingplichtige. 3. Voor de inkomensverklaring, bedoeld in artikel 7.8, zesde lid, van de wet, wordt gebruikgemaakt van een door de inspecteur vastgestelde modelverklaring. met betrekking tot een nettolijfrente of een nettopensioen als bedoeld in artikel 5.16, tweede lid, van de wet, onderscheidenlijk artikel 5.17, tweede lid, van de wet: de in het kalenderjaar betaalde of verrekende premies; indien in het kalenderjaar zich een omstandigheid voordoet als bedoeld in artikel 5.16c, eerste lid, van de wet, onderscheidenlijk artikel 5.17e, eerste lid, van de wet: de omstandigheid die zich heeft voorgedaan en de waarde in het economische verkeer van de aanspraak aan het begin van het kalenderjaar. In de pensioenregeling vastgestelde ingangsdatum factor 66 jaar of ouder 1,875/1,739 65 jaar of ouder, doch jonger dan 66 jaar 1,875/1,616 64 jaar of ouder, doch jonger dan 65 jaar 1,875/1,504 63 jaar of ouder, doch jonger dan 64 jaar 1,875/1,403 62 jaar of ouder, doch jonger dan 63 jaar 1,875/1,311 61 jaar of ouder, doch jonger dan 62 jaar 1,875/1,226 60 jaar of ouder, doch jonger dan 61 jaar 1,875/1,149 Indien bij een middelloonstelsel bij de toepassing van artikel 18a van de wet een percentage per dienstjaar wordt toegepast van wordt het in artikel 18a, achtste lid, onderdeel a, eerste volzin, bedoelde bedrag vervangen door 75% van meer dan maar niet meer dan – 1,701% € 10.024 1,701% 1,788% € 11.314 Indien bij een eindloonstelsel bij de toepassing van artikel 18a van de wet een percentage per dienstjaar wordt toegepast van wordt het in artikel 18a, achtste lid, onderdeel a, eerste volzin, bedoelde bedrag vervangen door 66,28% van meer dan maar niet meer dan – 1,483% € 11.343 1,483% 1,570% € 12.803 10ba Voor zover het pensioengevend loon bestaat uit tot het regelmatig genoten loon behorende loonbestanddelen, mag voor de bepaling van het gemiddelde pensioengevend loon, bedoeld in de artikelen 18a en 18e van de wet, worden uitgegaan van de loopbaanontwikkeling, bedoeld in artikel 18a, derde lid, onderdeel b, van de wet. 4. Aan het einde van het jaar, voorafgaande aan dat met ingang waarvan een lichaam niet langer als beleggingsinstelling wordt aangemerkt, worden de beleggingen te boek gesteld voor de waarde welke daaraan in het economische verkeer kan worden toegekend. aandelen worden verkregen in een lichaam waarin door een tot het concern behorend lichaam aandelen zijn ingebracht of waarop door een tot het concern behorend lichaam gehouden aandelen zijn overgegaan, dan wel aandelen worden verkregen in een met het eerstbedoelde lichaam verbonden lichaam als bedoeld in artikel 10a, vierde lid, van de wet, en de verkregen aandelen een deelneming vormen en de ingebrachte of overgegane aandelen een deelneming vormden van een tot het concern behorend lichaam of een deelneming van een tot het concern behorend lichaam zouden hebben gevormd ingeval dat tot het concern behorende lichaam in Nederland zou zijn gevestigd;. Voor de toepassing van artikel 22, tweede lid, van de wet wordt de toepassing van stoffen, preparaten of voorwerpen binnen een inrichting waar afvalstoffen worden verbrand, geacht hetzij verband te houden met de bedrijfsvoering van de inrichting, hetzij deel uit te maken van het bedrijfsproces dat leidt tot de nuttige toepassing of verwijdering van afvalstoffen, indien de stoffen, preparaten of voorwerpen in de inrichting dienen voor de activiteiten, dan wel bestaan uit de materialen of voorwerpen, bedoeld in artikel 4, onderdelen a, f, g, h, i, of k. Als een installatie als bedoeld in artikel 28, eerste lid, onderdeel c, van de wet, wordt mede aangemerkt een installatie waarin blijkens boeken en bescheiden uitsluitend zuivere biomassa of naar haar aard zuivere biomassa wordt verbrand. 5. Artikel 22, vijfde lid, is van overeenkomstige toepassing op de teruggaaf van belasting, bedoeld in artikel 70, eerste, tweede en derde lid, van de wet. 2. Als derden als bedoeld in artikel 40a van de wet, waaraan het waardegegeven van een onroerende zaak die in hoofdzaak tot woning dient, kan worden verstrekt, worden mede aangewezen de door de Stichting Taxaties en Validaties gecertificeerde validatie-instituten, indien deze om het waardegegeven verzoeken ten behoeve van de validatie van een woningtaxatierapport van een aangesloten taxateur in het kader van een financieringsaanvraag. 1bis Versnelde tenuitvoerlegging dwangbevel In situaties als bedoeld in artikel 31a van de wet kan de betekening en de tenuitvoerlegging van een dwangbevel geschieden op de uren en dagen, bedoeld in artikel 64, eerste en tweede lid, eerste volzin, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, indien in het kader van een actie die mede is gericht op de toepassing en handhaving van de wet op deze uren en dagen: bekend wordt dat van de belanghebbende een bedrag wordt teruggevorderd ter zake waarvan terstond een dwangbevel wordt uitgevaardigd, of een vermogensbestanddeel van de belanghebbende aan wie reeds een dwangbevel is betekend, wordt aangetroffen. Verschuldigd is: voor het betekenen van een dwangschrift met bevel tot betaling: USD 40, verhoogd met USD 3 voor elk geheel bedrag van USD 50 waarmee de gevorderde som USD 50 te boven gaat, met een maximum van USD 9333; voor het ingevolge een wettelijk voorschrift doen van een ander exploot: USD 40; voor het geven van kwitantie door de met de tenuitvoerlegging van een dwangschrift belaste deurwaarder ter zake van een aan deze gedane betaling ter afwering van een beslaglegging op roerende zaken: USD 20; voor het ingevolge een wettelijk voorschrift voor »gezien» doen tekenen van een exploot of een ander stuk: USD 4; voor het aanplakken van een exploot: USD 4; voor het doen aankondigen van een gedaan exploot in een dagblad: USD 4; voor het verzenden van een aanmaning tot betaling: USD 8. 1. Verschuldigd is: voor het in beslag nemen van een goed en het deswege opmaken van een proces-verbaal: USD 40; voor de verkoop van een goed en het deswege opmaken van een proces-verbaal: USD 50; voor het bekendmaken van de verkoop door het aanslaan van de verkoopbiljetten, al dan niet gevolgd door het doen van aankondiging van de verkoop in een dagblad: USD 24; voor het ingevolge een wettelijk voorschrift opmaken van een ander proces-verbaal: USD 24; voor iedere getuige: USD 12 per uur of voor zover de duur niet in volle uren kan worden gerekend, per gedeelte daarvan. Voor overeenkomsten die voor 1 juli 2015 zijn gesloten tot de vestiging, overdracht, wijziging, afstand en opzegging van rechten waaraan onroerende zaken zijn of worden onderworpen als bedoeld in artikel 3, tweede lid, van de Wet op de omzetbelasting 1968, waarbij die rechten voor 1 januari 2017 juridisch worden gevestigd, overgedragen, gewijzigd, afgestaan of opgezegd, blijft bijlage A, onderdeel c, bij het Uitvoeringsbesluit omzetbelasting 1968, zoals dat op 31 december 2014 luidde, van toepassing tot en met 31 december 2016, mits partijen dit overeenkomen en in de overeenkomst en in de akte opnemen. Dit overgangsrecht geldt ook voor de opvolgende vestiging, overdracht, wijziging, afstand of opzegging van die rechten, mits deze opvolgende handelingen plaatsvinden voor 1 januari 2017. 1. Dit besluit treedt in werking met ingang van 1 januari 2015, met dien verstande dat: artikel V terugwerkt tot en met 1 januari 2013; artikel IX, onderdeel A, terugwerkt tot en met 1 januari 2014. 2. In afwijking van het eerste lid treedt artikel IX, onderdeel C, in werking op hetzelfde tijdstip waarop het bij koninklijke boodschap van 8 februari 2012 ingediende voorstel van wet tot wijziging van de Wet cliëntenrechten zorg en enkele andere wetten om het mogelijk te maken dat aanbieders van medisch specialistische zorg, mits zij aan een aantal voorwaarden voldoen, winst uitkeren (voorwaarden voor winstuitkering aanbieders medisch-specialistische zorg) (Kamerstukken 33 168) tot wet is of wordt verheven en artikel III, onderdeel F, van die wet in werking treedt. 3. In afwijking van het eerste lid treedt artikel X in werking op het tijdstip waarop het bij koninklijke boodschap van 3 april 2014 ingediende voorstel van wet tot wijziging van de Wet op de bedrijfsorganisatie en andere wetten in verband met de opheffing van de bedrijfslichamen (Wet opheffing bedrijfslichamen) (Kamerstukken 33 910) tot wet is of wordt verheven en artikel II van die wet in werking treedt. Het advies van de Afdeling advisering van de Raad van State wordt met de daarbijbehorende stukken openbaar gemaakt door publicatie in de Staatscourant. NOTA VAN TOELICHTING Algemeen Inleiding In dit verzamelbesluit is een aantal wijzigingen opgenomen ten behoeve van de jaarlijkse aanpassing van de uitvoeringsbesluiten op het terrein van de directe belastingen, de indirecte belastingen, het formele belastingrecht, de inkomensafhankelijke regelingen en het douanerecht. De wijzigingen vloeien onder meer voort uit wijzigingen in de wetgeving op genoemde terreinen bij het Belastingplan 2015. Voorts bevat dit verzamelbesluit een aantal zelfstandige wijzigingen, veelal van technische aard. Het onderhavige wijzigingsbesluit betreft onder andere de volgende wijzigingen: aanpassing van het Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001 (UBIB 2001) in verband met de inwerkingtreding per 1 januari 2015 van de regeling voor kwalificerende buitenlandse belastingplichtigen in de Wet inkomstenbelasting 2001 (Wet IB 2001); aanpassing van het UBIB 2001 in verband met de premiebegrenzing voor nettolijfrente en regels over samenloop met nettopensioen; aanpassing van het UBIB 2001 in verband met de renseignering van benodigde gegevens voor de Belastingdienst over de nettolijfrente en het nettopensioen; aanpassing van het UBIB 2001 in verband met de Wet verlaging maximumopbouw- en premiepercentages pensioen en maximering pensioengevend inkomen en de voor de lijfrentepremieaftrek relevante waardeaangroei van pensioen; aanpassing van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965 (UBLB 1965) in verband met het vervallen van de pseudo-eindheffing voor hoog loon; aanpassing van het UBLB 1965 in verband met aanpassingen van de doorwerking van de Wet verlaging maximumopbouw- en premiepercentages pensioen en maximering pensioengevend inkomen in de opbouwpercentages bij een lagere AOW-inbouw; aanpassing van het UBLB 1965 in verband met de doorwerking van de hogere AOW-leeftijd in het deelnemingsjarenpensioen op grond van de Wet verhoging AOW- en pensioenrichtleeftijd; aanpassing van het UBLB 1965 ter redactionele verbetering van het looncriterium in de 30%-regeling voor masters onder de 30 jaar; aanpassing van het Besluit beleggingsinstellingen (BBI) in verband met de herwaardering van beleggingen op de waarde in het economische verkeer bij statusverlies van een beleggingsinstelling; aanpassing van het Besluit bovenmatige deelnemingsrente teneinde het doorschuiven van de verkrijgingsprijs van de aandelen mogelijk te maken ingeval het lichaam dat binnen de groep wordt doorgeschoven geen verbonden lichaam is maar wel een deelneming; aanpassing van het Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer (UB BRV) in verband met het aflopen van de tijdelijke verruiming van de termijnen in de overdrachtsbelasting van de doorverkoopfaciliteit en de vrijstelling bij samenloop met de heffing van omzetbelasting; aanpassing van het Uitvoeringsbesluit omzetbelasting 1968 (UBOB 1968) in verband met de modernisering van de wijze van tenaamstelling van kentekenbewijzen; aanpassing van het UBOB 1968 in verband met de wijziging van de waardevaststelling van zakelijke rechten voor het bepalen van de vergoeding; aanpassing van het UBOB 1968 in verband met het schrappen van de voorwaarde van niet winst beogen voor de toepassing van een bepaalde btw-vrijstelling; aanpassing van het Algemeen douanebesluit (Adb) in verband met het ingediende wetsvoorstel waarbij de bedrijfslichamen worden opgeheven; aanpassing van het Uitvoeringsbesluit accijns (UBA) ter wijziging van een voorwaarde voor een bepaalde vrijstelling van accijns; aanpassing van het Uitvoeringsbesluit belastingen op milieugrondslag (UBbm) met betrekking tot de uitzondering in de afvalstoffenbelasting van bepaalde afvalstoffen in geval van verbranden en de toepassing van een tarief van nihil ten aanzien van biomassa-energiecentrales; aanpassing van het UBbm door het opnemen van een aantal eisen waaraan moet worden voldaan met betrekking tot bepaalde teruggaven van belasting; aanpassing van het Uitvoeringsbesluit kostenverrekening en gegevensuitwisseling Wet waardering onroerende zaken in verband met het aanwijzen van de validatie-instituten als derden die bevoegd zijn tot het gebruik van een waardegegeven van een woning; aanpassing van het Uitvoeringsbesluit Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (UB Awir) in verband met de op grond van het Belastingplan 2015 in de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (Awir) op te nemen bepaling waarmee de Belastingdienst/Toeslagen een terug te vorderen toeslag in bepaalde situaties versneld kan invorderen; en aanpassing van het Uitvoeringsbesluit Belastingwet BES (UB Belastingwet BES) in verband met de wijziging van de bedragen met betrekking tot de kosten van vervolging bij niet-tijdige betaling aan de belastingontvanger. Hierna worden de wijzigingen per uitvoeringsbesluit toegelicht. Meer technische wijzigingen en wijzigingen van redactionele aard worden alleen in het artikelsgewijze deel van de toelichting toegelicht. Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001 Ingevolge het Belastingplan 2014 treedt per 1 januari 2015 de nieuwe regeling voor kwalificerende buitenlandse belastingplichtigen in werking. Deze regeling vervangt de huidige keuzeregeling voor buitenlandse belastingplichtigen. Met dit besluit vervallen in het UBIB 2001 de bepalingen die nadere uitvoering geven aan genoemde keuzeregeling. Daarnaast wordt op enige onderdelen een nadere invulling gegeven aan de nieuwe regeling voor kwalificerende buitenlandse belastingplichtigen. Ten eerste wordt uitvoering gegeven aan de uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ EU) in de zaak Commissie v. Estland1HvJ EU 10 mei 2012, C-39/10 (Commissie/Estland), NTFR 2012/1371.. In dit arrest heeft het HvJ EU bepaald dat niet-ingezeten gepensioneerden die wegens de geringe hoogte van hun pensioen krachtens de belastingwetgeving van de lidstaat van de woonplaats aldaar niet worden belast, niet mogen worden uitgesloten van bepaalde voordelen in de bronstaat. Ten tweede kunnen buitenlandse belastingplichtigen die slechts een deel van het jaar wonen binnen de landenkring voor de nieuwe regeling (dat zijn landen die deel uitmaken van de Europese Unie (EU) of van de Europese Economische Ruimte (EER), Zwitserland en de BES-eilanden), voor dat deel van het jaar aangemerkt worden als kwalificerende buitenlandse belastingplichtigen. Om hiervoor in aanmerking te komen moeten zij in het betreffende kalenderjaar wel hun gehele inkomen of nagenoeg hun gehele inkomen in Nederland verdienen. Ten slotte wordt bepaald dat voor de inkomensverklaring van het woonland gebruikgemaakt moet worden van een door de inspecteur vastgestelde modelverklaring. In het UBIB 2001 zijn onder meer regels gesteld die betrekking hebben op het verstrekken van inlichtingen en gegevens door bepaalde administratieplichtigen aan de Belastingdienst. Met ingang van 1 januari 2015 worden de reeds bestaande regels aangevuld met regels die betrekking hebben op het verstrekken van gegevens in het kader van de invoering van de nettolijfrente en het nettopensioen. De nadere uitwerking van de renseigneringsstromen wordt door de Belastingdienst vastgesteld in handleidingen na overleg met de administratieplichtigen. Uitvoeringsbesluit beleggingsinstellingen Indien een lichaam niet meer voldoet aan de vereisten van het regime voor de fiscale beleggingsinstelling (fbi) wordt het niet langer aangemerkt als een fbi. Het gevolg is dat het normale tarief van de vennootschapsbelasting van toepassing wordt. Bij de overgang van het regime voor de fbi naar het normale regime voor de vennootschapsbelasting worden de beleggingen van de fbi op grond van de huidige regelgeving niet te boek gesteld op de waarde in het economische verkeer. Dit betekent dat de stille reserves in beginsel worden doorgeschoven naar de belaste sfeer. In de praktijk kunnen beleggingsinstellingen die statusverlies zien aankomen, belastingheffing over de stille reserves voorkomen door activa te vervreemden aan verbonden lichamen en het resultaat toe te voegen aan de herbeleggingsreserve. De herbeleggingsreserve blijft na beëindiging van het regime voor de fbi onbelast. Daarentegen kan een negatieve stille reserve die is ontstaan in de periode dat de belastingplichtige als fbi werd aangemerkt, na beëindiging van het fbi-regime op grond van goed koopmansgebruik in aftrek komen bij het bepalen van de normaal belaste winst. Om aan deze onevenwichtigheid een einde te maken worden de beleggingen van een fbi voorafgaand aan de overgang naar het normale regime voor de vennootschapsbelasting te boek gesteld op de waarde in het economische verkeer. Dit betekent dat stille reserves die zijn ontstaan in de periode dat het regime voor de fbi van toepassing was, niet meer van invloed zijn op het resultaat in de daaropvolgende periode waarin de belastingplichtige normaal onderworpen is aan de vennootschapsbelasting. Besluit aftrekbeperking bovenmatige deelnemingsrente In de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Wet Vpb 1969) is met ingang van 1 januari 2013 een regeling opgenomen tegen de aftrek van bovenmatige deelnemingsrente. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld voor de toepassing van deze regeling ingeval de belastingplichtige, een deelneming of een lichaam waarin een deelneming wordt gehouden, is betrokken bij een reorganisatie. Het Besluit aftrekbeperking bovenmatige deelnemingsrente geeft hieraan uitvoering. In genoemd besluit is daartoe geregeld wanneer er sprake is van een reorganisatie in de zin van deze regeling. Van een reorganisatie is onder de huidige tekst slechts sprake ingeval de relevante omstandigheden zich binnen het concern voordoen. Anders gezegd, wanneer de reorganisatie zich afspeelt tussen verbonden vennootschappen (waarvoor, kort gezegd, een belang van een derde of meer is vereist). Gebleken is dat de beperking tot concernverhoudingen geen recht doet aan bepaalde situaties waarin door een concern gehouden deelnemingen, die geen verbonden lichaam zijn, bij een reorganisatie zijn betrokken. Van een deelneming is in beginsel sprake bij een belang van 5% of meer. Als voorbeeld kan worden genoemd de situatie waarin een lichaam waarin een deelneming wordt gehouden ingevolge een juridische fusie opgaat in een ander lichaam en dat andere lichaam aandelen uitreikt aan de aandeelhouders in het (verdwijnende) lichaam waarin de deelneming werd gehouden. Voor zover de aandelen die als gevolg van de fusie worden verkregen niet als een uitbreidingsinvestering kunnen worden aangemerkt (en de oorspronkelijk gehouden aandelen wel), zou dit tot gevolg hebben dat de (oorspronkelijke) verkrijgingsprijs van de aandelen door de fusie niet (langer) buiten aanmerking kan blijven bij de berekening van de deelnemingsschuld. De belastingplichtige zou alsdan door die fusie geconfronteerd kunnen worden met een (additionele) aftrekbeperking deelnemingsrente. Een vergelijkbare situatie doet zich voor ingeval een vaste inrichting wordt ingebracht in een lichaam terwijl dat lichaam geen deel uitmaakt van het concern (omdat geen sprake is van een verbonden lichaam), maar wel sprake is van een deelneming. Dit kan zich bijvoorbeeld voordoen in het kader van een samenwerkingsverband. Teneinde aan genoemde reële situaties tegemoet te komen wordt het Besluit aftrekbeperking bovenmatige deelnemingsrente aangepast om ook in zodanige situaties een doorschuif van (het kwalificerende deel van) de verkrijgingprijs van de aandelen mogelijk te maken. Omdat deze wijzigingen gunstig zijn voor belastingplichtigen en hiermee recht wordt gedaan aan de ratio van de aftrekbeperking, wordt aan de wijzigingen terugwerkende kracht verleend tot en met 1 januari 2013, zijnde de datum waarop de regeling aftrekbeperking bovenmatige deelnemingsrente in werking is getreden. Daarnaast wordt verduidelijkt dat het maximaal door te schuiven kwalificerende deel van de verkrijgingsprijs, de verkrijgingsprijs is bij eerste verkrijging door het concern van de aandelen die deel uitmaken van de reorganisatie. Ook aan deze verduidelijking wordt terugwerkende kracht verleend tot en met 1 januari 2013. Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer In verband met de stagnerende vastgoed- en woningmarkt zijn bij het Besluit van 20 december 2012 tot wijziging van enige fiscale uitvoeringsbesluiten (Stb. 2012, 694) de termijnen in de overdrachtsbelasting van de doorverkoopfaciliteit en de vrijstelling bij samenloop met de heffing van omzetbelasting tijdelijk verruimd. De doorverkoopfaciliteit houdt in dat bij een opvolgende verkrijging binnen zes maanden van dezelfde onroerende zaak door een ander slechts over de meerwaarde overdrachtsbelasting is verschuldigd. Deze doorverkooptermijn van zes maanden is bij genoemd besluit verruimd naar 36 maanden, indien de vorige verkrijging door een ander heeft plaatsgevonden in de periode tussen 31 augustus 2012 en 1 januari 2015. De samenloopvrijstelling beoogt de samenloop van heffing van omzetbelasting en overdrachtsbelasting bij de verkrijging van een onroerende zaak in bepaalde gevallen te voorkomen door onder voorwaarden vrijstelling van overdrachtsbelasting te verlenen. De termijn die geldt voor de verruiming van de samenloopvrijstelling is bij genoemd besluit vastgesteld op 24 maanden indien het tijdstip van de eerste ingebruikneming of de eerdere ingangsdatum van de verhuur is gelegen tussen 31 oktober 2012 en 1 januari 2015. De tijdelijke verruiming van deze termijnen in de overdrachtsbelasting loopt met ingang van 1 januari 2015 af. De maatregelen werken na deze datum nog wel door. De verruiming van de samenloopvrijstelling werkt door tot 1 januari 2017 en die van de doorverkoopfaciliteit tot 1 januari 2018. De onderhavige wijzigingen in het UB BRV zorgen ervoor dat de bepalingen die betrekking hebben op de tijdelijke verruiming van die data komen te vervallen. Uitvoeringsbesluit omzetbelasting 1968 In het UBOB 1968 worden enige aanpassingen aangebracht in de vereisten voor het aantonen van het recht op het nultarief bij overbrenging naar een andere lidstaat van of uitvoer uit de EU van een motorrijtuig. Daarnaast komt de voorwaarde in het UBOB 1968 van niet winst beogen te vervallen voor bepaalde instellingen. Aanleiding voor deze wijziging is het wetsvoorstel houdende wijziging van de Wet toelating zorginstellingen en enkele andere wetten teneinde investeringsmogelijkheden in medisch-specialistische zorg te bevorderen (Wet vergroten investeringsmogelijkheden in medisch-specialistische zorg) (Kamerstukken 33 168)2Genoemd wetsvoorstel is ingediend bij koninklijke boodschap van 8 februari 2012 met als titel: wijziging van de Wet cliëntenrechten zorg en enkele andere wetten om het mogelijk te maken dat aanbieders van medisch-specialistische zorg, mits zij aan een aantal voorwaarden voldoen, winst uitkeren (voorwaarden voor winstuitkering aanbieders medisch-specialistische zorg) (Kamerstukken 33 168).. Dit voorstel maakt het voor aanbieders van medisch-specialistische zorg mogelijk om winst uit te keren. Om te voorkomen dat deze instellingen hierdoor niet meer onder de vrijstelling vallen, is besloten de voorwaarde van niet winst beogen voor bepaalde instellingen te laten vervallen met ingang van de inwerkingtreding van de uit voornoemd wetsvoorstel voortvloeiende wet. Algemeen douanebesluit Het wetsvoorstel strekkende tot opheffing van het stelsel van bedrijfslichamen is onlangs aangenomen door het parlement.3Het bij koninklijke boodschap van 3 april 2014 ingediende voorstel van wet tot wijziging van de Wet op de bedrijfsorganisatie en andere wetten in verband met de opheffing van de bedrijfslichamen (Wet opheffing bedrijfslichamen) (Kamerstukken 33 910). Wanneer dat aangenomen wetsvoorstel als wet van toepassing wordt, heeft dit onder meer tot gevolg dat de publieke taken van bedrijfslichamen worden overgenomen door de Minister van Economische Zaken. Enkele artikelen uit het Adb worden aangepast als gevolg van die wijzigingen met ingang van de inwerkingtreding van voornoemde wet. Uitvoeringsbesluit accijns In het UBA wordt ter wille van de duidelijkheid een technische wijziging aangebracht. Het betreft de vrijstelling van accijns voor minerale oliën, die kennelijk niet zijn bestemd te worden gebruikt als brandstof. Deze vrijstelling is thans van toepassing als de verkoopprijs inclusief belastingen van de desbetreffende minerale olie in betekenende mate hoger is dan de verkoopprijs inclusief belastingen van de gelijkwaardige soort minerale olie die wordt gebruikt als brandstof. In de praktijk geeft deze voorwaarde aanleiding tot vragen en mogelijk misbruik. Daarom wordt de voorwaarde gewijzigd in «indien de verkoopprijs exclusief accijns en omzetbelasting van de desbetreffende minerale olie hoger is dan de verkoopprijs inclusief accijns en omzetbelasting van de gelijkwaardige soort minerale olie die wordt gebruikt als brandstof». Uitvoeringsbesluit belastingen op milieugrondslag Bij het Belastingplan 2015 wordt het tarief voor het verbranden van afvalstoffen verhoogd alsmede de regeling verlaagd tarief energiebelasting voor lokaal duurzaam opgewekte elektriciteit uitgebreid zodat ook ondernemers hiervan gebruik kunnen maken. Beide wetswijzigingen maken aanpassingen in het UBbm noodzakelijk die in dit wijzigingsbesluit zijn verwerkt. Verder wordt voor de toepassing van een aantal teruggaafregelingen eenzelfde meetverplichting opgenomen zoals die voor de vrijstellingsregelingen in vergelijkbare gevallen al van toepassing is. Bij het Belastingplan 2015 wordt verder een tarief van nihil ingevoegd voor afvalstoffen die worden verbrand in een installatie waarin geen huishoudelijke afvalstoffen, gemengde bedrijfsafvalstoffen en gemengd sorteerresidu mogen worden verbrand. Beoogd is te voorkomen dat biomassa-energiecentrales onbedoeld in de heffing worden betrokken wanneer zij zijn geplaatst binnen een inrichting waarin ook installaties zijn gevestigd waarin huishoudelijk afval, gemengd bedrijfsafval of gemengd sorteerresidu wordt verbrand. Voor de situatie dat de omgevingsvergunning van een dergelijke inrichting op dit punt onvoldoende duidelijkheid biedt, wordt in het UBbm een nadere regeling opgenomen voor de toepassing van het tarief van nihil bij verbranding van afvalstoffen in een biomassa-energiecentrale. Uitvoeringsbesluit kostenverrekening en gegevensuitwisseling Wet waardering onroerende zaken In het kader van de kwaliteitsverbetering en fraudebestrijding beoordelen de validatie-instituten de woningtaxatierapporten van aangesloten taxateurs. De geldverstrekkers, intermediairs en consumenten krijgen zo heldere, objectieve en betrouwbare woningtaxaties die inzicht geven in de wijze waarop de getaxeerde waarde tot stand is gekomen. Hiervoor is het nodig dat de validatie-instituten bevoegd zijn tot het gebruik van waardegegevens van woningen. Dit wordt geregeld in het onderhavige besluit. Uitvoeringsbesluit Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen In aanvulling op de in het Belastingplan 2015 opgenomen mogelijkheid van versnelde invordering van een terug te vorderen toeslag, wordt in het onderhavige besluit geregeld in welke situaties, in afwijking van de bepalingen van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering over het doen van exploten, op alle dagen en uren een dwangbevel kan worden betekend of ten uitvoer kan worden gelegd. Het betreft dezelfde situaties die reeds gelden voor de versnelde invordering van belastingschulden. Uitvoeringsbesluit Belastingwet BES Hoofdstuk 2 van het UB Belastingwet BES ziet op de kosten van vervolging bij niet-tijdige betaling aan de belastingontvanger. Bij de inwerkingtreding van dat besluit zijn de bedragen die voordien in rekening werden gebracht als kosten van vervolging omgerekend naar dollars en afgerond naar boven. De bedragen die op dit moment verschuldigd zijn, blijken de kosten van vervolging niet te dekken. Bovendien zijn die bedragen, met name die voor aanmaning, te laag om de belastingschuldige te prikkelen om alsnog te betalen. Daarom worden de bedragen in hoofdstuk 2 van het UB Belastingwet BES met ingang van 1 januari 2015 aangepast. EU-aspecten In dit besluit wordt onder meer uitvoering gegeven aan de uitspraak van het HvJ EU in de zaak Commissie v. Estland4HvJ EU 10 mei 2012, C-39/10 (Commissie/Estland), NTFR 2012/1371. betreffende niet-ingezeten gepensioneerden die wegens de geringe hoogte van hun pensioen krachtens de belastingwetgeving van de lidstaat van de woonplaats aldaar niet worden belast. Voorts maakt het vervallen van de keuzeregeling het noodzakelijk een regeling te treffen voor buitenlandse belastingplichtigen die slechts een deel van het jaar wonen binnen de landenkring voor de nieuwe regeling voor kwalificerende buitenlandse belastingplichtigen, dit om te voorkomen dat zij gediscrimineerd worden ten opzichte van binnenlandse belastingplichtigen die slechts een deel van het jaar in Nederland ingezetene zijn. Budgettaire aspecten Aan de in dit besluit opgenomen wijzigingen zijn geen budgettaire aspecten verbonden. Uitvoeringskosten De aanpassing van bijlage A, onderdeel c, van het UBOB 1968 leidt tot extra uitvoeringslasten voor de Belastingdienst van € 0,3 miljoen per jaar. Verder zijn aan de maatregelen in dit besluit geen (nieuwe) additionele gevolgen verbonden voor de uitvoeringslasten voor de Belastingdienst. De uitvoeringskosten bij de Belastingdienst zullen binnen begroting IX worden ingepast. Gevolgen voor bedrijfsleven en burger Aan twee van de maatregelen die in dit besluit zijn opgenomen, zijn gevolgen voor de administratieve lasten verbonden. De ene betreft de wijziging van bijlage B van het UBOB 1968, die tot een overigens verwaarloosbare afname van de administratieve lasten voor bedrijven leidt. De andere betreft de aanpassing van het UBIB 2001 in verband met de renseignering van benodigde gegevens voor de Belastingdienst over de nettolijfrente en het nettopensioen. Deze aanpassing leidt tot een verwaarloosbare toename van de administratieve lasten voor bedrijven. Artikelsgewijze toelichting Artikel I Artikel I, onderdeel A (artikel 1 van het Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001) Met de wijziging van artikel 1, eerste lid, van het UBIB 2001 wordt tot uitdrukking gebracht dat het UBIB 2001 met ingang van 1 januari 2015 eveneens uitvoering geeft aan de artikelen 5.16b en 7.8 van de Wet IB 2001 (zie artikel I, onderdelen D en E) en dat het UBIB 2001 vanaf die datum niet langer uitvoering geeft aan artikel 2.5 van de Wet IB 2001 (zie artikel I, onderdeel B). Artikel I, onderdeel B (artikelen 2 tot en met 10 van het Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001) In verband met de invoering van de regeling voor kwalificerende buitenlandse belastingplichtigen in artikel 7.8 van de Wet IB 2001 per 1 januari 2015, zoals geregeld in het Belastingplan 2014, en het gelijktijdig vervallen van de keuzeregeling van artikel 2.5 van de Wet IB 2001, vervallen de op artikel 2.5 van de Wet IB 2001 gebaseerde artikelen 2 tot en met 10 van het UBIB 2001 en wordt in het UBIB 2001 een artikel ingevoegd dat is gebaseerd op artikel 7.8 van de Wet IB 2001 (zie artikel I, onderdeel E). Artikel I, onderdeel C, en artikel II (artikel 15 van het Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001) De ruimte voor premieaftrek voor een fiscaal gefaciliteerd lijfrenteproduct dat dient ter compensatie van een pensioentekort wordt mede bepaald door de aan het voorafgaande jaar toe te rekenen pensioenaangroei (ook wel »factor A» genoemd). Per 1 januari 2015 wordt de fiscale ruimte voor oudedagsvoorzieningen aangepast op grond van de Wet verlaging maximumopbouw- en premiepercentages pensioen en maximering pensioengevend inkomen. Om te voorkomen dat de aan 2014 toe te rekenen – nog op de in 2014 geldende regels gebaseerde – pensioenaangroei tot een onevenredige inperking leidt van de ruimte in 2015 voor een fiscaal gefaciliteerd lijfrenteproduct dat dient ter compensatie van een pensioentekort, wordt in artikel 15, tweede lid, van het UBIB 2001 bepaald dat de volgens de gebruikelijke regels te berekenen pensioenaangroei vervolgens nog vermenigvuldigd wordt met een factor (37/40). Voorts worden de tabellen in het tweede en vijfde lid van genoemd artikel 15 aangepast aan de wijzigingen per 1 januari 2014 ingevolge de Wet verhoging AOW- en pensioenrichtleeftijd. De aangepaste berekening van de aan het voorafgaande kalenderjaar toe te rekenen pensioenaangroei, bedoeld in genoemd tweede lid, geldt uitsluitend in 2015 en vervalt derhalve per 1 januari 2016. Per 1 januari 2016 wordt tevens de tabel in genoemd vijfde lid aangepast in verband met de aanpassingen op grond van de Wet verlaging maximumopbouw- en premiepercentages pensioen en maximering pensioengevend inkomen. Artikel I, onderdeel D (artikel 17bis van het Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001) De waarde van de aanspraak op een nettolijfrente is vrijgesteld als bezitting voor de vermogensrendementsheffing als aan de in artikel 5.16 van de Wet IB 2001 opgenomen voorwaarden wordt voldaan. Een van deze voorwaarden is dat de premie voor de nettolijfrente moet blijven binnen de in de Wet IB 2001 gestelde begrenzingen. Artikel 5.16b, eerste lid, van de Wet IB 2001 bepaalt hierover dat de jaarlijkse premie van alle nettolijfrenten van een belastingplichtige gezamenlijk ten hoogste een bij of krachtens algemene maatregel van bestuur te bepalen percentage van de in dat artikellid opgenomen grondslag mag bedragen. Het in combinatie met de maximumgrondslag maximaal in aanmerking te nemen premiepercentage wordt opgenomen in het in het UBIB 2001 in te voegen artikel 17bis. Er geldt een maximumpercentage per leeftijdscategorie; er is derhalve sprake van een leeftijdsafhankelijke staffel. Voor de hoogte van de percentages wordt, zoals in de nota naar aanleiding van het tweede nader verslag bij de Verzamelwet pensioenen 20145Kamerstukken II 2013/14, 33 863, nr. 14, blz. 3. reeds is aangegeven, aangesloten bij de meest ruime staffel uit het zogenoemde staffelbesluit (staffel 4)6Zoals op 29 april 2014 voor 2015 op de pensioensite van de Belastingdienst gepubliceerd in V&A 14-004.. De premiepercentages van die staffel zijn vermenigvuldigd met de nettofactor van artikel 5.16, vierde lid, van de Wet IB 2001. Het in genoemd artikel 17bis opgenomen maximumpercentage per leeftijdscategorie betreft – bij combinatie met de maximumgrondslag – de maximale fiscale ruimte voor alle nettolijfrenten van een belastingplichtige gezamenlijk. Dit betekent dat als naast een nettolijfrente voor de oude dag tevens een nabestaandennettolijfrente (op risico- of kapitaalbasis) wordt afgesloten, de totale premie hiervan binnen de uitkomst van de vermenigvuldiging van het uit genoemd artikel 17bis voortvloeiende maximumpercentage en de maximumgrondslag moet blijven. Als bijvoorbeeld een nabestaandenlijfrente op risicobasis zou worden afgesloten naast een oudedagslijfrente waarvoor de maximaal toegestane premie wordt betaald, dan is geen sprake van een fiscaal gefaciliteerde nettolijfrente. Dit heeft tot gevolg dat bij overlijden de vrijstelling in de Successiewet 1956 voor nettolijfrenten niet geldt. Om bij loon een samenloop te voorkomen van opbouw in een nettolijfrente en opbouw in een nettopensioenregeling wordt in artikel 17bis, tweede lid, van het UBIB 2001 geregeld dat de ten hoogste in aanmerking te nemen premie voor nettolijfrente wordt verminderd met de in het voorafgaande jaar ingelegde premie voor nettopensioen. Artikel I, onderdeel E (artikel 21bis van het Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001) Artikel 21bis, eerste lid, van het UBIB 2001 geeft uitvoering aan de uitspraak van het HvJ EU in de zaak Commissie v. Estland7HvJ EU 10 mei 2012, C-39/10 (Commissie/Estland), NTFR 2012/1371.. Omdat de Europese jurisprudentie over de fiscale behandeling van buitenlandse belastingplichtigen die hun inkomen niet geheel of nagenoeg geheel in een bronstaat verdienen nog niet volledig is uitgekristalliseerd, is er vooralsnog voor gekozen om zo dicht mogelijk bij genoemde uitspraak te blijven. Dit betekent dat de bepaling alleen van toepassing is op gepensioneerde buitenlandse belastingplichtigen met een klein pensioen (of een kleine lijfrente dan wel andere oudedagsvoorziening, zoals een staatspensioen). Indien zij wegens de geringe hoogte van hun inkomen geen belasting verschuldigd zijn in hun woonland, worden zij aangemerkt als kwalificerende buitenlandse belastingplichtigen, mits ook aan de overige voorwaarden wordt voldaan. Aan voornoemde eis wordt voldaan indien het wereldwijde inkomen van de buitenlandse belastingplichtige dermate laag is dat in het woonland geen inkomstenbelasting verschuldigd is als gevolg van regelingen van dat land die als doel hebben om een bepaald minimuminkomen buiten de belastingheffing te laten. Het gaat hierbij bijvoorbeeld om een belastingvrije som. Onder de bepaling valt niet de situatie waarin de belastingplichtige in het woonland geen belasting is verschuldigd door de toepassing van regels ter voorkoming van dubbele belasting, terwijl zonder de toepassing van deze regels wel belasting verschuldigd zou zijn. Artikel 21bis, tweede lid, van het UBIB 2001 regelt dat buitenlandse belastingplichtigen die slechts een deel van het jaar binnen de landenkring van de regeling voor kwalificerende buitenlandse belastingplichtigen wonen, maar wel over het gehele kalenderjaar bezien hun gehele of nagenoeg gehele inkomen in Nederland verdienen, voor dat deel van het jaar worden aangemerkt als kwalificerende buitenlandse belastingplichtigen, mits ook aan de overige voorwaarden wordt voldaan. Dat betekent dat die belastingplichtigen niet worden aangemerkt als kwalificerende buitenlandse belastingplichtigen gedurende het deel van het jaar dat ze niet binnen genoemde landenkring wonen. Met deze wijziging worden buitenlandse belastingplichtigen die gedurende het kalenderjaar in een land buiten de landenkring gaan wonen en die vergelijkbaar zijn met binnenlandse belastingplichtigen, namelijk omdat ze in het betreffende kalenderjaar hun gehele of nagenoeg hun gehele inkomen in Nederland verdienen, hetzelfde behandeld als binnenlandse belastingplichtigen die gedurende het kalenderjaar in een land buiten de landenkring gaan wonen. Artikel 21bis, derde lid, van het UBIB 2001 bepaalt dat voor de inkomensverklaring van het woonland – die is vereist om als kwalificerende buitenlandse belastingplichtige te kunnen worden aangemerkt – gebruik moet worden gemaakt van het formulier dat de Belastingdienst ter beschikking stelt op de website. Vanaf het moment dat de aangifte in het woonland is ingediend, kan dit formulier worden ingevuld. De fiscus van het woonland dient vervolgens de juistheid van de ingevulde gegevens te bevestigen. Dit kan ook inhouden dat de buitenlandse fiscus bevestigt dat de ingevulde gegevens overeenkomen met de aldaar ingediende aangifte. Artikel I, onderdeel F (artikel 22 van het Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001) In artikel 10.8, eerste lid, van de Wet IB 2001 zijn delegatiebepalingen opgenomen waarvan de uitwerking is opgenomen in artikel 22 van het UBIB 2001. In laatstgenoemd artikel is bepaald welke gegevens en inlichtingen door de in deze bepaling aangewezen administratieplichtigen uit eigen beweging aan de inspecteur dienen te worden aangeleverd. Ook is bepaald op welk uiterste tijdstip en op welke wijze de hiervoor bedoelde gegevens en inlichtingen aan de inspecteur dienen te worden verstrekt. Artikel 22 van het UBIB 2001 wordt met ingang van 1 januari 2015 aangevuld met nieuwe gegevensstromen die betrekking hebben op de nettolijfrenteregeling en de nettopensioenregeling die per 1 januari 2015 van kracht worden. In het nieuw in te voeren artikel 22, tweede lid, onderdeel o, van het UBIB 2001 wordt bepaald welke gegevens en inlichtingen hiervoor gerenseigneerd moeten worden. Het betreft allereerst de in het kalenderjaar voor de nettolijfrente of het nettopensioen betaalde of verrekende premies. Deze gegevens en inlichtingen dienen ter controle voor de Belastingdienst of voor de nettolijfrente of het nettopensioen binnen de voor fiscale facilitering gestelde begrenzingen van de premie wordt gebleven. Daarnaast dient, indien zich in een kalenderjaar een onregelmatige handeling als bedoeld in artikel 5.16c, eerste lid, van de Wet IB 2001 of artikel 5.17e, eerste lid, van die wet heeft voorgedaan, te worden vermeld welke omstandigheid zich heeft voorgedaan, alsmede de waarde in het economische verkeer van de aanspraak van de nettolijfrente of het nettopensioen aan het begin van dat kalenderjaar. Artikel III Artikel III, onderdelen A en F (artikel 1 en hoofdstuk 4b van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965) Met ingang van 1 januari 2015 vervalt artikel 32bd van de Wet op de loonbelasting 1964 (Wet LB 1964). Met het vervallen van deze bepaling, die betrekking heeft op de pseudo-eindheffing voor hoog loon, kan ook de lagere regelgeving die op deze bepaling is gebaseerd (hoofdstuk 4b van het UBLB 1965) komen te vervallen. Hetzelfde geldt dan voor de verwijzing in artikel 1, eerste lid, van het UBLB 1965 naar genoemd artikel 32bd. Artikel III, onderdeel B (artikel 10aa van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965) Op grond van de Wet verlaging maximumopbouw- en premiepercentages pensioen en maximering pensioengevend inkomen worden de maximumopbouwpercentages voor ouderdomspensioen met ingang van 1 januari 2015 verlaagd. Vanaf 1 januari 2015 geldt voor de fiscaal gefaciliteerde pensioenopbouw het uitgangspunt dat een volledig ouderdomspensioen van 75% van het gemiddeld genoten loon in ten minste 40 jaar kan worden opgebouwd. De jaarlijkse ruimte voor pensioenopbouw wordt in dat kader per 1 januari 2015 beperkt tot ten hoogste 1,875% van het pensioengevend loon voor regelingen gebaseerd op het middelloonstelsel en tot ten hoogste 1,657% van het pensioengevend loon voor regelingen gebaseerd op het eindloonstelsel. In verband met deze verlaging worden de ingevolge artikel 18a, achtste lid, onderdeel a, tweede volzin, van de Wet LB 1964 in artikel 10aa van het UBLB 1965 opgenomen verlaagde opbouwpercentages voor een middelloonstelsel en een eindloonstelsel evenredig aangepast aan de verlaging van het maximaal in een middelloonregeling te hanteren opbouwpercentage van 2,15% naar 1,875%. De verlaagde opbouwpercentages in een middelloonregeling worden verlaagd naar 1,701% en 1,788% en de verlaagde opbouwpercentages in een eindloonregeling worden verlaagd naar 1,483% en 1,570%. Omdat de opbouw in een middelloonstelsel nu de hoofdregel is en de opbouw in een eindloonstelsel de uitzondering, is ervoor gekozen om in artikel 10aa van het UBLB 1965 voortaan te beginnen met de regels voor de verlaagde opbouw in een middelloonstelsel. Ook de verlaagde AOW-inbouw van artikel 10aa van het UBLB 1965 wordt aangepast aan het uitgangspunt van een in ten minste 40 dienstjaren op te bouwen ouderdomspensioen ter grootte van 75% van het gemiddeld genoten loon. De gevolgen van de herrekening van de verlaagde AOW-inbouw voor de bij de zogenoemde franchisemethode in aanmerking te nemen AOW-franchise zijn verschillend voor middelloon- en eindloonregelingen. Voor de duidelijkheid zullen voortaan in artikel 10aa van het UBLB 1965 afzonderlijke bedragen voor middelloon- en eindloonregelingen worden opgenomen in combinatie met een gedifferentieerd percentage voor de herrekening naar de bedragen die gelden bij de toepassing van de inbouwmethode. De in de tabellen genoemde bedragen zijn zodoende de betreffende AOW-franchises, waaruit de AOW-inbouw kan worden afgeleid via een vermenigvuldiging met het in de tabel genoemde percentage van 75%, onderscheidenlijk 66,28%. Op grond van de indexering die ingevolge artikel 10aa, vijfde lid, van het UBLB 1965 aan het begin van het kalenderjaar bij ministeriële regeling wordt toegepast, worden de ingevolge het onderhavige besluit in artikel 10aa van het UBLB 1965 op te nemen bedragen per 1 januari 2015 vervangen.

Artikel III, onderdeel C (artikel 10ab van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965) Met de wijziging van artikel 10ab, vijfde lid, aanhef en onderdeel b, en zesde lid, van het UBLB 1965 worden de daarin opgenomen verwijzingen in overeenstemming gebracht met de ingevolge de Wet verhoging AOW- en pensioenrichtleeftijd per 1 januari 2015 geldende aanduiding van het tot die datum als 401/6-deelnemingsjarenpensioen aangeduide pensioen. Artikel III, onderdeel D (artikel 10ba van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965) Met de invoering van artikel 10ba van het UBLB 1965 wordt een praktisch handvat geboden voor de bepaling van het gemiddelde pensioengevend loon, hetgeen met name van belang is ingeval feitelijke gegevens hierover ontbreken. Op grond van genoemd artikel 10ba mag het gemiddelde pensioengevend loon worden afgeleid van het op dat moment geldende pensioengevend loon, uitgaande van de loopbaanontwikkeling, bedoeld in artikel 18a, derde lid, onderdeel b, van de Wet LB 1964. Dat geldt echter alleen voor zover het op dat moment geldende pensioengevend loon bestaat uit tot het regelmatig genoten loon behorende loonbestanddelen. Voor de niet tot het regelmatige loon behorende loonbestanddelen mag alleen hetgeen daadwerkelijk is genoten worden meegenomen bij de berekening van het gemiddelde pensioengevend loon en geldt derhalve niet de hiervoor genoemde herleiding. De berekening van het gemiddelde pensioengevend loon kan zich onder andere voordoen bij de inhaal en inkoop van pensioen over oude dienstjaren of voor de toekenning van het met ingang van 1 januari 2015 als 401/4-deelnemingsjarenpensioen aangeduide 401/6-deelnemingsjarenpensioen. Artikel III, onderdeel E (artikel 10eb van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965) In artikel 10eb van het UBLB 1965 is een looncriterium opgenomen waarmee nadere invulling wordt gegeven aan de eis van specifieke deskundigheid voor toepassing van de 30%-regeling. Voor werknemers die in het bezit zijn van een masterdiploma en de leeftijd van 30 jaar nog niet hebben bereikt is een lager looncriterium in het tweede lid van genoemd artikel opgenomen. Hiermee wordt gedoeld op werknemers die in het wetenschappelijk onderwijs een Nederlandse mastergraad of een hiermee gelijkwaardige buitenlandse graad hebben behaald. Om duidelijker in de tekst van genoemd artikel 10eb tot uitdrukking te brengen dat deze voorwaarde primair ziet op het niveau van de titel in plaats van op het niveau van de instelling, wordt een redactionele verbetering in de tekst aangebracht. Inhoudelijk is er geen wijziging beoogd. Artikel IV Artikel IV, onderdeel A (artikel 4 van het Besluit beleggingsinstellingen) Met de wijziging van artikel 4, tweede lid, van het BBI wordt bewerkstelligd dat ook het saldo van de winsten en verliezen die voortkomen uit de verplichte herwaardering die plaatsvindt op grond van het per 1 januari 2015 aan artikel 10 van dat besluit toe te voegen vierde lid, wordt opgenomen in de herbeleggingsreserve. Deze herwaardering is derhalve niet van invloed op de uitdelingsverplichting. Artikel IV, onderdeel B (artikel 10 van het Besluit beleggingsinstellingen) In de huidige tekst van artikel 10, eerste en tweede lid, van het BBI worden de naamloze vennootschap, de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid en het fonds voor gemene rekening genoemd als lichamen die als fiscale beleggingsinstelling kunnen worden aangemerkt. Echter, op grond van de aanhef van artikel 28, tweede lid, van de Wet Vpb 1969 kunnen ook lichamen die zijn opgericht of aangegaan naar het op de BES-eilanden geldende recht alsmede het recht van Aruba, Curaçao, Sint Maarten, een lidstaat van de EU of een staat in de relatie waarmee een met Nederland gesloten verdrag ter voorkoming van dubbele belasting van toepassing is waarin een bepaling is opgenomen die discriminatie naar nationaliteit verbiedt voor lichamen die overigens in dezelfde situatie verkeren als naar Nederlands recht opgerichte of aangegane lichamen, als beleggingsinstelling worden aangemerkt. Daarom wordt in genoemd eerste en tweede lid de verwijzing naar de naamloze vennootschap, de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid en het fonds voor gemene rekening vervangen door een verwijzing naar een lichaam. Dit lichaam kan zowel naar Nederlands recht als naar het recht van een ander land zijn opgericht of aangegaan. Op grond van het aan genoemd artikel 10 toe te voegen vierde lid worden de beleggingen van een fbi voorafgaand aan de overgang naar het normale regime van de vennootschapsbelasting te boek gesteld op de waarde in het economische verkeer. Voor de achtergrond van deze bepaling wordt verwezen naar het algemene deel van deze nota van toelichting. Artikel V Artikel V, onderdeel A (artikel 2 van het Besluit aftrekbeperking bovenmatige deelnemingsrente) Met het nieuwe artikel 2, eerste volzin, onderdeel a, onder 2°, van het Besluit aftrekbeperking bovenmatige deelnemingsrente wordt geregeld dat er voor de toepassing van dit besluit tevens sprake is van een reorganisatie in het kader van bijvoorbeeld een fusie ingeval een deelneming opgaat in een andere deelneming. Hiervoor is dus niet vereist dat die andere deelneming deel uitmaakt van hetzelfde concern als het lichaam dat de oorspronkelijke deelneming voor de fusie hield. Wel is het noodzakelijk dat zowel voor als na de fusie sprake is van een deelneming van een tot het concern behorend lichaam. Doet zich een dergelijke situatie voor dan zullen de in genoemd besluit gegeven regels ter bepaling van de hoogte van de door te schuiven verkrijgingsprijs van de aandelen van overeenkomstige toepassing zijn. Met de wijziging van artikel 2, eerste volzin, onderdeel b, van het Besluit aftrekbeperking bovenmatige deelnemingsrente wordt geregeld dat ingeval vermogensbestanddelen worden ingebracht in een lichaam dat niet verbonden is met de inbrengende vennootschap, de doorschuifregeling uit genoemd besluit toch van toepassing is indien sprake is van een deelneming van de inbrengende vennootschap. Voorts wordt een tikfout in de tweede volzin van genoemd artikel 2 verbeterd. Artikel V, onderdeel B (artikel 4 van het Besluit aftrekbeperking bovenmatige deelnemingsrente) In artikel 4 van het Besluit aftrekbeperking bovenmatige deelnemingsrente zijn regels opgenomen die betrekking hebben op de – door te schuiven – kwalificerende verkrijgingsprijs. Gebleken is dat de huidige bepaling in het eerste lid van genoemd artikel aanleiding geeft tot onduidelijkheid in de situatie waarin aandelen als gevolg van de reorganisatie verdwijnen. Uitgangspunt van de bepaling is dat de kwalificerende verkrijgingsprijs maximaal de verkrijgingsprijs is bij de eerste verkrijging door het concern van de aandelen die deel uitmaken van de reorganisatie. Dit wordt nu duidelijker in de tekst tot uitdrukking gebracht. Artikel VI Artikel VI en artikel VII (artikel 3a van het Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer) Bij Belastingplan 2015 wordt in artikel 15, zesde lid, van de Wet BRV geregeld dat met ingang van 1 januari 2015 een termijn van zes maanden geldt. In artikel 15, zesde lid, van de Wet BRV wordt bovendien de voorwaarde opgenomen dat de verkrijging dient te worden opgenomen in een notariële akte die binnen de termijn waarbinnen de verkrijging dient plaats te vinden, wordt verleden. Hiermee kan artikel 3a, tweede lid, van het UB BRV komen te vervallen. Aan artikel 15 van de Wet BRV wordt verder een nieuw lid toegevoegd (artikel 15, zevende lid, van de Wet BRV) waarin de mogelijkheid wordt geboden om bij algemene maatregel van bestuur af te wijken van de termijn, genoemd in artikel 15, zesde lid, van de Wet BRV. In verband met deze aanpassing wordt in artikel 3a van het UB BRV naar deze delegatiegrondslag verwezen. Artikel VI draagt zorg voor beide laatstgenoemde wijzigingen. De termijn van 24 maanden van de samenloopvrijstelling, genoemd in artikel 15, zevende lid, van de Wet op belastingen van rechtsverkeer (Wet BRV) in samenhang met artikel 3a van het UB BRV geldt indien een onroerende zaak binnen 24 maanden na het tijdstip van de eerste ingebruikneming of de eerdere ingangsdatum van een verhuur van dat goed, wordt verkregen door een verkrijger die de omzetbelasting geheel of gedeeltelijk op grond van artikel 15 van de Wet op de omzetbelasting 1968 (Wet OB 1968) in aftrek kan brengen, mits het tijdstip van de eerste ingebruikneming dan wel eerdere ingangsdatum van de verhuur is gelegen tussen 31 oktober 2012 en 1 januari 2015. Indien het tijdstip van eerste ingebruikneming of de eerdere ingangsdatum van de verhuur voor 1 januari 2015 ligt, heeft deze maatregel uiterlijk werking tot en met 31 december 2016. Indien bijvoorbeeld een onroerende zaak op 1 december 2014 in gebruik wordt genomen, dan geldt de faciliteit nog voor de verkrijging van deze onroerende zaak tot en met 1 december 2016. Met de wijziging, opgenomen in artikel VII, wordt geregeld dat artikel 3a van het UB BRV met ingang van 1 januari 2017 komt te vervallen. Artikel VIII Artikel VIII (artikel 3 van het Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer) De tijdelijke verruiming van de doorverkooptermijn van artikel 13 van de Wet BRV van zes naar 36 maanden is van toepassing indien de vorige verkrijging heeft plaatsgevonden tussen 31 augustus 2012 en 1 januari 2015. Dit betekent dat als een onroerende zaak in de periode van 1 september 2012 tot 1 januari 2015 wordt verkregen, bij een opvolgende verkrijging van deze onroerende zaak door een ander binnen 36 maanden slechts over de meerwaarde overdrachtsbelasting is verschuldigd. Voor verkrijgingen van onroerende zaken voor 1 januari 2015 kan deze maatregel nog werken tot en met uiterlijk 31 december 2017. Indien bijvoorbeeld een onroerende zaak op 1 december 2014 wordt verkregen, dan geldt de faciliteit nog voor doorverkopen van deze onroerende zaak tot en met 1 december 2017. Na 31 december 2017 heeft artikel 3 van het UB BRV zijn belang verloren. Met de onderhavige wijziging van het UB BRV wordt daarom geregeld dat artikel 3 van het UB BRV met ingang van 1 januari 2018 komt te vervallen. Voor verkrijgingen die op of na 1 januari 2015 plaatsvinden geldt weer een doorverkooptermijn van zes maanden, genoemd in artikel 13, eerste lid, van de Wet BRV. Artikel IX Artikel IX, onderdeel A (artikel 12 van het Uitvoeringsbesluit omzetbelasting 1968) In het geval van motorrijtuigen waarvoor ter zake van de in artikel 36 van de Wegenverkeerswet 1994 bedoelde opgaaf van een kenteken een bewijs is afgegeven, staat als voorwaarde voor toepassing van het nultarief bij overbrenging naar een andere lidstaat van of bij uitvoer uit de EU in artikel 12, tweede lid, onderdeel e, van het UBOB 1968, dat een ter zake door de Dienst Wegverkeer opgemaakte uitvoerverklaring wordt overgelegd. Met ingang van 1 januari 2014 is de wet van 19 juni 2013 tot wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 in verband met de modernisering van de wijze van tenaamstelling van kentekenbewijzen en enkele andere wijzigingen van uiteenlopende aard (Stb. 2013, 333) in werking getreden. Daarmee samenhangend is ook het Kentekenreglement gewijzigd. Een van die wijzigingen betreft de intrekking van de uitvoerverklaring en een wijziging van de functie van het kentekenbewijs deel II. Dit deel II wordt pas uitgereikt nadat de tenaamgestelde van het te exporteren voertuig aan de RDW te kennen geeft dat hij het voertuig naar het buitenland wil overbrengen. Tot die tijd houdt de Dienst Wegverkeer het deel II in bewaring. Gelet op deze wijziging wordt de huidige voorwaarde bestaande in het overleggen van een uitvoerverklaring vervangen door het overleggen van een afschrift van het kentekenbewijs deel II. Daarnaast komt in dat artikel de verwijzing naar het stelsel van douane-entrepots te vervallen. Deze wijziging is noodzakelijk omdat motorrijtuigen die zich in het vrije verkeer van de EU bevinden onder de bestaande douanewetgeving niet onder het stelsel van douane-entrepots kunnen worden opgeslagen. In verband met de genoemde inwerkingtreding met ingang van 1 januari 2014, wordt voor de onderhavige wijzigingen in terugwerkende kracht voorzien tot en met die datum. Artikel IX, onderdeel B (bijlage A bij het Uitvoeringsbesluit omzetbelasting 1968) Ingevolge artikel 5, eerste lid, van het UBOB 1968 behoort de waarde van de canon, de retributie of de huur bij de vestiging, overdracht, afstand en opzegging van zakelijke rechten tot de vergoeding als bedoeld in artikel 8 van de Wet OB 1968. Deze waarde wordt conform artikel 5, vijfde lid, van het UBOB 1968 bepaald met inachtneming van de bij dit besluit behorende bijlage A. Onderdeel c van die bijlage regelt de waardevaststelling van zakelijke rechten. Deze waardevaststelling is mede van belang voor de vraag of er sprake is van een levering of een dienst als bedoeld in artikel 3, tweede lid, van de Wet OB 1968. De onderhavige wijziging van bijlage A, onderdeel c, bij het UBOB 1968 bepaalt dat de waarde van een canon, een retributie, een huur of een uitkering voor onbepaalde tijd, die niet van het leven afhankelijk is, wordt gesteld op de waarde in het economische verkeer van de zaak waarop het recht betrekking heeft. Deze waarde in het economische verkeer bedraagt niet per definitie ten minste de kostprijs, met inbegrip van de omzetbelasting, van de onroerende zaak waarop het recht betrekking heeft, zoals die zou ontstaan bij de voortbrenging door een onafhankelijke derde op het tijdstip van de handeling. Artikel IX, onderdeel C (bijlage B bij het Uitvoeringsbesluit omzetbelasting 1968) De wijziging in de derde volzin van de algemene aantekening bij bijlage B bij het UBOB 1968 regelt dat de in post b.13 opgenomen instellingen voor de toepassing van de sociaal culturele vrijstelling (artikel 11, eerste lid, onderdeel f, van de Wet OB 1968, juncto artikel 7 van het UBOB 1968) worden uitgezonderd van de voorwaarde inzake het niet winst beogen. Aanleiding voor deze wijziging is het wetsvoorstel houdende wijziging van de Wet toelating zorginstellingen en enkele andere wetten teneinde investeringsmogelijkheden in medisch-specialistische zorg te bevorderen (Wet vergroten investeringsmogelijkheden in medisch-specialistische zorg) (Kamerstukken 33 168)8Genoemd wetsvoorstel is ingediend bij koninklijke boodschap van 8 februari 2012 met als titel: wijziging van de Wet cliëntenrechten zorg en enkele andere wetten om het mogelijk te maken dat aanbieders van medisch-specialistische zorg, mits zij aan een aantal voorwaarden voldoen, winst uitkeren (voorwaarden voor winstuitkering aanbieders medisch-specialistische zorg) (Kamerstukken 33 168)., dat het voor aanbieders van medisch-specialistische zorg mogelijk maakt om winst uit te keren. Deze wijziging houdt verband met de in artikel XI van het Belastingplan 2015 opgenomen maatregel waarbij de genoemde voorwaarde is komen te vervallen in geval van verpleging en verzorging van in een inrichting opgenomen personen (artikel 11, eerste lid, onderdeel c, van de Wet OB 1968). Reden voor aanpassing van deze vrijstelling is eveneens het eerder vermelde wetsvoorstel dat het voor aanbieders van medisch-specialistische zorg mogelijk maakt om winst uit te keren. Om te vermijden dat deze instellingen de vrijstelling van artikel 11, eerste lid, onderdeel c, van de Wet OB 1968 niet kunnen toepassen, is in het Belastingplan 2015 geregeld dat deze gaat gelden voor zowel winst beogende als niet winst beogende instellingen. Door de aanpassing van de derde volzin van de algemene aantekening bij bijlage B van het UBOB 1968 wordt voorkomen dat aanbieders van medisch-specialistische zorg voor prestaties die vallen onder bijlage B, post b.13, bij het UBOB 1968 alsnog worden geconfronteerd met de voorwaarde van niet winst beogen. In verband met de nauwe verbondenheid met het wetsvoorstel Wet vergroten investeringsmogelijkheden in medisch-specialistische zorg, treedt deze wijziging in werking op het tijdstip waarop dat wetsvoorstel tot wet is verheven en artikel III, onderdeel E, van die wet in werking treedt. Artikel X Artikel X (artikelen 3:1 en 3:4 van het Algemeen douanebesluit) In het Regeerakkoord «Bruggen slaan» is afgesproken dat de product- en bedrijfschappen worden opgeheven en dat de publieke taken van deze bedrijfslichamen worden overgenomen door de Minister van Economische Zaken. Om dat laatste te bewerkstelligen is onlangs een wetsvoorstel strekkende tot opheffing van het stelsel van bedrijfslichamen aanvaard.9Het bij koninklijke boodschap van 3 april 2014 ingediende voorstel van wet tot wijziging van de Wet op de bedrijfsorganisatie en andere wetten in verband met de opheffing van de bedrijfslichamen (Wet opheffing bedrijfslichamen) (Kamerstukken 33 910). Artikel 3:1, onderdeel h, en artikel 3:4 van het Adb kunnen in verband hiermee komen te vervallen. Het hier van belang zijnde artikel II van genoemde wetsvoorstel treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip. Reden om de inwerkingtreding van deze wijziging van het Adb op datzelfde tijdstip in werking te laten treden. Artikel XI Artikel XI (artikel 15 van het Uitvoeringsbesluit accijns) Artikel 15 van het UBA bepaalt dat vrijstelling van accijns wordt verleend voor minerale oliën die kennelijk niet zijn bestemd te worden gebruikt als brandstof voor verwarming, als motorbrandstof of als grondstof, indien de verkoopprijs inclusief belastingen van de desbetreffende minerale olie in betekenende mate hoger is dan de verkoopprijs inclusief belastingen van de gelijkwaardige soort minerale olie die wordt gebruikt als brandstof. Ter wille van de duidelijkheid wordt een wijziging aangebracht in de voorwaarde «indien de verkoopprijs inclusief belastingen van de desbetreffende minerale olie in betekenende mate hoger is». In de praktijk geeft deze voorwaarde aanleiding tot vragen en mogelijk misbruik. Voor de desbetreffende minerale olie ging het hierbij om de verkoopprijs inclusief belastingen zoals de omzetbelasting maar, vanwege de vrijstelling van accijns, exclusief accijns. Wat betreft de verkoopprijs van de gelijkwaardige soort minerale olie ging het echter om de prijs inclusief accijns. Ook is niet zonder meer duidelijk wat wordt bedoeld met de zinsnede «in betekenende mate», hoewel dit op grond van jurisprudentie vaak als 25% wordt uitgelegd. Daarom wordt de voorwaarde gewijzigd in «indien de verkoopprijs exclusief accijns en omzetbelasting van de desbetreffende minerale olie hoger is dan de verkoopprijs inclusief accijns en omzetbelasting van de gelijkwaardige soort minerale olie die wordt gebruikt als brandstof». Als de verkoopprijs exclusief accijns en omzetbelasting van de desbetreffende minerale olie op het moment van verkoop hoger is dan de verkoopprijs inclusief accijns en omzetbelasting van de gelijkwaardige soort minerale olie die wordt gebruikt als brandstof, is dit al voldoende voor het verlenen van de vrijstelling. Artikel XII Artikel XII, onderdeel A (artikel 1 van het Uitvoeringsbesluit belastingen op milieugrondslag) In artikel 1, eerste lid, van het UBbm, wordt een verwijzing naar artikel 93, eerste lid, van de Wbm ingevoegd, nu dat artikel de delegatiegrondslag vormt voor het in het UBbm in te voegen artikel 11a. Artikel XII, onderdeel B (artikel 5 van het Uitvoeringsbesluit belastingen op milieugrondslag) Als gevolg van de tariefsverhoging in de afvalstoffenbelasting voor het verbranden van afvalstoffen bij het Belastingplan 2015 wordt ook de toepassing van artikel 22, tweede lid, van de Wet belastingen op milieugrondslag (Wbm) aangepast. Hiervoor regelt het in te voegen artikel 5 van het UBbm welke afvalstoffen die worden verbrand onder de uitzondering van artikel 22, tweede lid, van de Wbm vallen en daardoor niet tot afvalstoffen worden gerekend. Artikel XII, onderdeel C (artikel 11a van het Uitvoeringsbesluit belastingen op milieugrondslag) Bij het Belastingplan 2015 wordt in artikel 28, eerste lid, onderdeel c, van de Wbm een tarief van nihil opgenomen voor het verbranden van afvalstoffen in een installatie waarin geen huishoudelijke afvalstoffen, gemengde bedrijfsafvalstoffen en gemengd sorteerresidu mogen worden verbrand. Daarbij wordt aangesloten bij voorschriften, gesteld bij of krachtens de Wet milieubeheer of de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, dan wel een op grond van de Wet omgevingsrecht afgegeven omgevingsvergunning. Met dit tarief van nihil wordt beoogd te voorkomen dat biomassa-energiecentrales onbedoeld in de heffing worden betrokken wanneer zij zijn geplaatst binnen een inrichting waarin ook installaties zijn gevestigd waarin huishoudelijk afval, gemengd bedrijfsafval of gemengd sorteerresidu wordt verbrand. Gebleken is, dat de afgegeven omgevingsvergunningen voor de betrokken inrichtingen soms niet goed aansluiten bij de in artikel 28, eerste lid, onderdeel c, van de Wbm gebruikte bewoordingen. De desbetreffende milieuvoorschriften ondervangen dit niet. Een eventuele aanpassing van de vergunning aan de bewoordingen van de nieuwe regeling is bewerkelijk en tijdrovend, en zou verder geen inhoudelijk doel dienen. Bovendien zou gedurende de periode waarin de vergunning nog niet is geherformuleerd twijfel kunnen bestaan over de vraag of naar de letter wordt voldaan aan de voorwaarden voor toepassing van genoemd tarief van nihil. Gezien het voorgaande worden ter verzekering van een juiste toepassing van dat tarief nadere regels opgenomen in het UBbm in een in te voegen artikel 11a. Het nieuwe artikel 11a van het UBbm regelt in effect, dat het tarief van nihil ook kan worden toegepast als uit boeken en bescheiden blijkt dat in de installatie uitsluitend zuivere biomassa of naar zijn aard zuivere biomassa worden verbrand. Aanpassing van de vergunning is dan niet nodig. De begrippen zuivere biomassa en naar haar aard zuivere biomassa zijn ontleend aan de Regeling garanties van oorsprong voor duurzame elektriciteit, die mede van belang is voor door biomassa-energiecentrales opgewekte elektriciteit. De delegatiegrondslag voor artikel 11a van het UBbm is artikel 93, eerste lid, van de Wbm, nu bij de wijziging van genoemd artikel 28 niet wordt voorzien in een aparte delegatiegrondslag. Ingevolge artikel 93, tweede lid, van de Wbm kunnen bij ministeriële regeling nadere regels worden gesteld ter uitvoering van genoemd artikel 11a. Daarbij kan worden gedacht aan het expliciet opnemen van een verwijzing naar de Regeling garanties van oorsprong voor duurzame elektriciteit, en aan het verplicht stellen van een accountantsverklaring omtrent de in de installatie verbrande stoffen. Artikel XII, onderdeel D (artikel 21b van het Uitvoeringsbesluit belastingen op milieugrondslag) Door de uitbreiding van de regeling verlaagd tarief energiebelasting voor lokaal duurzaam opgewekte elektriciteit naar ondernemers bij het Belastingplan 2015, zijn in artikel 59a van de Wbm de onderdelen a en b komen te vervallen. In verband daarmee is artikel 21b, tweede lid, van het UBbm redactioneel aangepast. Artikel XII, onderdeel E (artikel 27 van het Uitvoeringsbesluit belastingen op milieugrondslag) In artikel 27, eerste lid, van het UBbm wordt een redactionele correctie aangebracht door de verwijzing naar artikel 70 van de Wbm te beperken tot het eerste tot en met derde lid. Verder wordt aan artikel 27 van het UBbm een lid toegevoegd. Daarin wordt een meetverplichting voor bedrijven opgenomen die gebruik maken van de teruggaafregelingen opgenomen in artikel 70, eerste, tweede en derde lid, van de Wbm. Deze teruggaafregelingen vloeien voort uit de vrijstellingsregelingen opgenomen in artikel 64, eerste, derde en vierde lid, van de Wbm. Het gaat daarbij om de vrijstelling van energiebelasting op aardgas en elektriciteit in geval van elektriciteitsopwekking, de vrijstelling van energiebelasting op elektriciteit voor metallurgische procedés en de vrijstelling van energiebelasting op aardgas voor niet energetisch gebruik. Bedrijven die een beroep doen op de vrijstellingsregelingen hebben ingevolge artikel 22, vijfde lid, van het UBbm, deze meetverplichting al. Voor de behandeling van een teruggaafverzoek zal daarom deze eis van overeenkomstige toepassing zijn. De wijzigingen van artikel 27, tweede en derde lid, van het UBbm zijn van redactionele aard. Artikel XIII Artikel XIII (artikel 11 van het Uitvoeringsbesluit kostenverrekening en gegevensuitwisseling Wet waardering onroerende zaken) Met de toevoeging van een lid aan artikel 11 van het Uitvoeringsbesluit kostenverrekening en gegevensuitwisseling Wet waardering onroerende zaken wordt invulling gegeven aan de mogelijkheid die artikel 40a van de Wet waardering onroerende zaken biedt om validatie-instituten die door de Stichting Taxaties en Validaties zijn gecertificeerd conform ISO 9001:2008 met addendum, zoals het Nederlands Woning Waarde Instituut, aan te wijzen als derden die bevoegd zijn tot het gebruik van een waardegegeven van een woning. Deze instituten valideren woningtaxatierapporten van aangesloten taxateurs, zodat geldverstrekkers, intermediairs en consumenten over objectieve en betrouwbare woningtaxaties beschikken die inzicht geven in de wijze waarop de getaxeerde waarden tot stand zijn gekomen voor financieringsaanvragen. Een belangrijk doel van de validatie-instituten is het bevorderen van de deskundigheid, betrouwbaarheid en transparantie van woningtaxaties. Hiervoor is het nodig dat deze instituten bevoegd zijn tot het gebruik van het hiervoor bedoelde waardegegeven. Dit draagt bij aan de beoordeling van de juistheid van taxaties, alsmede het voorkomen van taxatiefraude. Met de aanpassing van genoemd artikel 11 wordt deze mogelijkheid gecreëerd. Het opvragen van een waardegegeven voor andere doeleinden is niet toegestaan. Artikel XIV Artikel XIV (artikelen 1 en 1bis van het Uitvoeringsbesluit Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen) Bij Belastingplan 2015 wordt in de Awir een bepaling opgenomen op basis waarvan de Belastingdienst/Toeslagen een terug te vorderen toeslag in bepaalde situaties versneld kan invorderen. Dit artikel 31a van de Awir geeft aan in welke situaties versnelde invordering plaats kan vinden. Daarnaast wordt in artikel 32 van de Awir artikel 15 van de Invorderingswet 1990 (IW 1990) van overeenkomstige toepassing verklaard. Artikel 15, eerste lid, onderdeel e, van de IW 1990 bevat de mogelijkheid om bij algemene maatregel van bestuur aan te geven in welke situaties, in afwijking van de bepalingen van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering over het doen van exploten, op alle dagen en uren een dwangbevel kan worden betekend of ten uitvoer kan worden gelegd. Het nieuwe artikel 1bis van het UB Awir beschrijft deze situaties als het gaat om de dwangbevelen die zijn uitgevaardigd door de Belastingdienst/Toeslagen. Met de term «op alle dagen en uren» wordt overigens gedoeld op het feit dat de betekening en tenuitvoerlegging van het dwangbevel ook zonder voorafgaand rechterlijk verlof op zon- en feestdagen kan plaatsvinden alsmede tussen acht uur ’s avonds en zeven uur ’s ochtends. Genoemd artikel 1bis komt nagenoeg overeen met artikel 2, onderdeel b, van het Uitvoeringsbesluit Invorderingswet 1990 dat situaties beschrijft waarin de deurwaarder voor een in te vorderen belastingschuld op alle dagen en uren een dwangbevel kan betekenen of ten uitvoer kan leggen. Bij artikel 1bis van het UB Awir gaat het om situaties waarin versnelde invordering is toegestaan op grond van het hiervoor al genoemde artikel 31a van de Awir én er sprake is van een actie van de Belastingdienst gericht op toezicht en handhaving. Hierbij kan worden gedacht aan acties op markten, beurzen, festivals en kermissen. Artikel XV Artikel XV (artikelen 2.2, 2.3 en 2.4 van het Uitvoeringsbesluit Belastingwet BES) Hoofdstuk 2 van het UB Belastingwet BES ziet op de kosten van vervolging bij niet-tijdige betaling aan de belastingontvanger. Voor het in Europa gelegen deel van Nederland zijn de kosten van vervolging opgenomen in de Kostenwet invordering rijksbelastingen. Een doorslaggevend uitgangspunt bij de tariefstelling in deze wet is dat de verschuldigde bedragen in het geheel genomen de kosten van vervolging dekken. Bij de inwerkingtreding van het UB Belastingwet BES met ingang van 1 januari 2011 kon met dit uitgangspunt nog onvoldoende rekening worden gehouden, omdat geen of onvoldoende inzicht in de (toekomstige) kosten van vervolging bestond. Daarom zijn de bedragen die voordien in rekening werden gebracht omgerekend naar dollars en afgerond naar boven. Inmiddels bestaat wel voldoende inzicht in de kosten van vervolging. De bedragen die op dit moment verschuldigd zijn, blijken de kosten van vervolging niet te dekken. Bovendien zijn die bedragen, met name die voor aanmaning, te laag om de belastingschuldige te prikkelen om alsnog te betalen. Daarom worden de bedragen in hoofdstuk 2 van het UB Belastingwet BES met ingang van 1 januari 2015 aangepast. Bij deze aanpassing gelden dezelfde uitgangspunten als de uitgangspunten die worden gehanteerd bij de Kostenwet invordering rijksbelastingen. Dit is in de eerste plaats dat de verschuldigde bedragen in het geheel genomen de kosten van vervolging dekken. Dit betekent niet dat er een directe relatie behoeft te bestaan tussen het tarief voor een bepaalde werkzaamheid en de daaraan verbonden werkelijke kosten. De totale opbrengst van de in rekening gebrachte kosten moet echter voldoende zijn om daarmee alle vervolgingskosten te dekken. Daarmee wordt voorkomen dat een tijdig betalende belastingschuldige mede opdraait voor de kosten die worden opgeroepen door belastingschuldigen die het met hun betalingsverplichtingen minder nauw nemen. Tegelijkertijd waarborgt de relatie met de werkelijke totale kosten dat er in de tarieven geen elementen van boete of gederfde rente zitten. In de tweede plaats dient een preventieve werking uit te gaan van de hoogte van het kostenbedrag: het bedrag dient een stimulans te zijn tot het tijdig voldoen van belastingschulden. Meer specifiek kan nog het volgende worden opgemerkt. De kosten van een dwangschrift bedragen thans 1% van de gevorderde som, afgerond op hele dollars naar beneden, met een minimum van USD 12 en een maximum van USD 2800 (artikel 2.2, onderdeel a, van het UB Belastingwet BES). Naast een verhoging van het minimum wordt met ingang van 1 januari 2015 ook de in Nederland geldende berekeningswijze gebruikt. Daarbij worden de «basiskosten» van een dwangschrift verhoogd met een bedrag van USD 3 voor elk geheel bedrag van USD 50 waarmee de gevorderde som USD 50 te boven gaat met een maximum van USD 9333. Voor de kosten van aanmaning is in een verhoging voorzien van USD 1 naar USD 8 (artikel 2.2, onderdeel g, van het UB Belastingwet BES). Het bedrag van USD 8 benadert het tarief voor aanmaning in Nederland. Daarentegen is afgezien van een oplopend tarief voor het geval de gevorderde som een bepaald bedrag overschrijdt (vergelijk artikel 2 van de Kostenwet invordering rijksbelastingen). De kosten van vervolging voor andere werkzaamheden worden naar rato verhoogd, met uitzondering van de kosten voor de bewaring van in beslag genomen zaken. In plaats van op een bedrag per dag worden deze kosten gesteld op de werkelijke kosten, zoals ook in Nederland geldt. Artikel XVI Artikel XVI (overgangsrecht bij artikel IX, onderdeel B) Dit artikel bevat overgangsrecht in verband met het met ingang van 1 januari 2015 wijzigen van de waardevaststelling van zakelijke rechten. Voor overeenkomsten die voor 1 juli 2015 zijn gesloten tot de vestiging, overdracht, wijziging, afstand en opzegging van rechten waaraan onroerende zaken zijn onderworpen als bedoeld in artikel 3, tweede lid, van de Wet OB 1968, blijft bijlage A, onderdeel c, bij het UBOB 1968, zoals dat op 31 december 2014 luidde, van toepassing tot en met 31 december 2016. Hiermee worden de overeenkomsten die reeds zijn gesloten en de overeenkomsten die nog voor 1 juli 2015 worden gesloten met betrekking tot de toepassing van bijlage A, onderdeel c, bij het UBOB 1968 zoals dat op 31 december 2014 luidde, geëerbiedigd. Voor de toepassing van het overgangsrecht moeten partijen hierover wel overeenstemming bereiken en dit (alsnog) in de koopovereenkomst en in de akte opnemen. Verder moet de vestiging, overdracht, wijziging, afstand of opzegging van die rechten uiterlijk 31 december 2016 juridisch plaatsvinden. Indien aan deze voorwaarden wordt voldaan, dan geldt dit overgangsrecht voor alle opvolgende vestigingen, overdrachten, wijzigingen, afstanden en opzeggingen van die rechten die voor 1 januari 2017 plaatsvinden. Artikel XVII (inwerkingtreding) In dit artikel wordt de inwerkingtreding geregeld. Het besluit treedt in werking met ingang van 1 januari 2015. Sommige artikelen of onderdelen werken terug tot een eerdere datum of treden op een later tijdstip in werking. De reden hiervoor is nader geadstrueerd in de toelichting op de desbetreffende bepalingen.