Besluit van 14 mei 1998 tot wijziging van het Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen 1989

Staatsblad Besluit van 14 mei 1998 tot wijziging van het Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen 1989 Op de voordracht van de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 16 mei 1997, Directie Wetgeving, Bestuurlijke en Juridische Aangelegenheden, Nr. WBJA/W1/97/0567, gedaan mede namens Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport; Gelet op artikel 6, derde en vierde lid, van de Algemene Ouderdomswet, artikel 13, derde en vijf de lid, van de Algemene nabestaandenwet, artikel 6, derde en vierde lid, van de Algemene Kinderbijslagwet, artikel 5, derde en vierde lid, van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten en artikel 4, derde en vierde lid, van de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet; De Raad van State gehoord (advies van 17 juni 1997, nr. W12.97.0308); Gezien het nader rapport van de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 22 april 1998, Directie Wetgeving, Bestuurlijke en Juridische Aangelegenheden, Nr. WBJA/W1/98/0477, uitgebracht mede namens Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport; Het besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen 1989 wordt als volgt gewijzigd : Na artikel 9 worden twee artikelen ingevoegd, luidende: Verzekerd op grond van de volksverzekeringen is de in Nederland wonende vreemdeling die, na rechtmatig in Nederland verblijf te hebben gehouden in de zin van artikel 1b, aanhef, en onder 1, van de Vreemdelingenwet: a. voor de beëindiging van dit verblijf een aanvraag heeft ingediend om voortgezette toelating, of b. binnen de termijn, genoemd in de artikelen 30, derde lid, of 33c van de Vreemdelingenwet, of, buiten die termijn, in geval artikel 6.11 van de Algemene wet bestuursrecht toepassing heeft gevonden, bezwaar heeft gemaakt of beroep heeft ingesteld tegen intrekking van de toelating in de zin van artikel 1b, aanhef, en onder 1, van de Vreemdelingenwet. De verzekering op grond van het eerste lid eindigt zodra: a. onherroepelijk op de aanvraag, het bezwaar of het beroep is beslist, of b. de uitzetting van de vreemdeling is gelast, tenzij die uitzetting ingevolge de Vreemdelingenwet of op grond van een rechterlijke beslissing achterwege dient te blijven. Verzekerd op grond van de volksverzekeringen is de vreemdeling die rechtmatig in Nederland verblijf houdt in de zin van artikel 1b, aanhef en onder 2, 3, 4 of 5, van de Vreemdelingenwet indien hij in overeenstemming met de Wet arbeid vreemdelingen arbeid in dienstbetrekking verricht uit hoofde waarvan hij aan de loonbelasting onderworpen is. De vreemdeling, bedoeld in het eerste lid, blijft verzekerd op grond van de volksverzekeringen indien hij uit hoofde van het verrichten van arbeid als bedoeld in het eerste lid, recht heeft op betaling van loon als bedoeld in artikel 629, van Boek 7, van het Burgerlijk Wetboek, of recht heeft op een uitkering op grond van de Ziektewet, de Werkloosheidswet, de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering of de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet, alsmede indien de arbeid, bedoeld in het eerste lid, tijdelijk is onderbroken als gevolg van betaald verlof, staking of uitsluiting. Na artikel 24 wordt een artikel ingevoegd, luidende: De vreemdeling die rechtmatig in Nederland verblijf houdt in de zin van artikel 1b, aanhef en onder 1, van de Vreemdelingenwet is niet op grond van het verrichten van arbeid, uit hoofde waarvan hij aan de loonbelasting is onderworpen, verzekerd voor de volksverzekeringen, indien hij voor een werkgever arbeid verricht, zonder dat aan de Wet arbeid vreemdelingen is voldaan. Dit besluit treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip. Stb. 1989, 164, laatstelijk gewijzigd bij besluit van 24 december 1997, Stb. 806. Het advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt op grond van artikel 25a, vierde lid, onder b, van de Wet op de Raad van State, omdat het uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat. NOTA VAN TOELICHTING In de Wet tot wijziging van de Vreemdelingenwet en enige andere wetten teneinde de aanspraak van vreemdelingen jegens bestuursorganen op verstrekkingen, voorzieningen, uitkeringen, ontheffingen en vergunningen te koppelen aan het rechtmatig verblijf van de vreemdeling in Nederland (Kamerstukken 24 233), wordt uitwerking gegeven aan het uitgangspunt dat vreemdelingen die niet onvoorwaardelijk tot Nederland zijn toegelaten in beginsel geen toegang hebben tot de sociale verzekeringen en voorzieningen (het koppelingsbeginsel). Op grond van de bij voornoemde wet gewijzigde artikelen 4 van de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet, 6 van de Algemene Ouderdomswet, 13 van de Algemebe nabestaandenwet, 6 van de Algemene Kinderbijslagwet en 5 van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten is – indachtig dit koppelingsbeginsel – de verzekeringsplicht beperkt tot vreemdelingen die hier verblijven op grond van een besluit tot toelating of op grond van toelating als EG-onderdaan (de vreemdeling bedoeld in artikel 1b, aanhef en onder 1 vab de Vreemdelingenwet). Tijdens de parlementaire behandeling van dit wetsvoorstel heeft het kabinet aangegeven van mening te zijn, dat in het kader van de volksverzekeringen in een aantal situaties van deze hoofdregel afgeweken dient te worden. In vergelijking met het eigenlijke koppelingsbeginsel betreft dit enerzijds een verruiming, anderzijds een verdere beperking. Het onderhavige besluit strekt hiertoe. De verruiming is neergelegd in Artikel I, onderdeel A van het onderhavige besluit, strekkende tot de inlas van een nieuw artikel 9a in het besluit. In dit artikel wordt de groep van vreemdelingen die verzekerd kunnen zijn voor de volksverzekeringen uitgebreid met een tweetal categorieen in Nederland wonende vreemdelingen. Krachtens het nieuwe artikel 9a, eerste lid onder a, zijn verzekerd die vreemdelingen die eerder over een verblijfsrecht krachtens artikel 9 of artikel 10 Vreemdelingenwet hebben beschikt, en die, voor het vervallen van dit verblijfsrecht, een aanvraag tot voortgezet verblijf hebben ingediend. Krachtens het nieuwe artikel 9a, eerste lid onder b, zijn voorts verzekerd die vreemdelingen die, naar aanleiding van een intrekking van een verblijfsrecht ex artikel 9 of 10 Vreemdelingenwet, dan wel naar aanleiding van een weigering van voortgezet verblijf, tijdig – d.w.z. binnen de daarvoor in de artikelen 30, derde lid, of 33c Vreemdelingenwet gestelde termijn van 4 weken – bezwaar hebben gemaakt of beroep hebben ingesteld. De verzekering geldt mede vreemdelingen die weliswaar buiten deze termijn bezwaar of beroep hebben ingesteld, doch waarbij redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest, zodat artikel 6.11 van de Algemene wet bestuursrecht op die termijnoverschrijding toepassing vindt. Het tweede lid regelt wanneer een uit het eerste lid voortvloeiende verzekering eindigt. Dit is het geval wanneer onherroepelijk op de aanvraag of het bezwaar of beroep is beslist (d.w.z. wanneer tegen die beslissing geen normale rechtsmiddelen meer openstaan), en in alle gevallen (d.w.z. ook wanneer nog rechtsmiddelen openstaan tegen de weigering van voortgezet verblijf) zodra de uitzetting van de vreemdeling is gelast, tenzij uit de Vreemdelingenwet (hierbij ware in het bijzonder te denken aan artikel 25 van die wet) dan wel uit een rechterlijke uitspraak een beletsel voortvloeit de uitzetting daadwerkelijk te effectueren. In het in Artikel I, onderdeel A, aan het besluit toegevoegde artikel 9b wordt de groep van vreemdelingen die verzekerd kunnen zijn voor de volksverzekeringen verder uitgebreid met personen die weliswaar niet (meer) onvoorwaardelijk zijn toegelaten, doch aan wie het is toegestaan in Nederland arbeid te verrichten en die uit dien hoofde aan loonbelasting onderworpen zijn. Het betreft hier personen die voorwaardelijk zijn toegelaten als bedoeld in artikel 1b, aanhef en onder 2 van de Vreemdelingenwet, vreemdelingen die een aanvraag tot verblijf hebben ingediend en aan wie het in afwachting daarvan is toegestaan in Nederland arbeid te verrichten (artikel 1b, aanhef en onder 3 van de Vreemdelingenwet), vreemdelingen die in Nederland arbeid verrichten gedurende de zgn. «vrije termijn», zoals werknemers in het internationale vervoer (artikel 1b, onder 4) en vreemdelingen aan wie het in afwachting van hun uitzetting (artikel 1b, aanhef en onder 5) is toegestaan in Nederland te blijven werken. Voor de goede orde zij hierbij nog vermeld dat de nieuwe artikelen 9a en 9b onverlet laten dat een vreemdeling onder omstandigheden ook in andere gevallen als verzekerde in de zin van de volksverzekeringen dient te worden beschouwd, nl. voor zover dit voortvloeit uit de artikelen 5 t/m 9 van het Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekerden 1989. De verdere beperking is neergelegd in Artikel I, onderdeel B van het onderhavige besluit en betreft de categorie van personen aan wie het op grond van een vergunning ex artikel 9 van de Vreemdelingenwet is toegestaan in Nederland te verblijven, doch aan wie het niet is toegestaan in Nederland arbeid te verrichten. Als voorbeeld kan worden genoemd, de vreemdeling aan wie het uitsluitend is toegestaan om redenen van studie tijdelijk in Nederland te verblijven. Het is hen in beginsel niet toegestaan in Nederland arbeid te verrichten, tenzij ten behoeve van die arbeid een tewerkstellingsvergunning is verleend. Consistentie in het overheidsbeleid vergt, dat in die gevallen waarin desondanks toch zonder tewerkstellingsvergunning arbeid wordt verricht, uit dien hoofde geen aanspraak op de toekenning van een uitkering of een voorziening op grond van de volksverzekeringen kan worden ontleend.