Beschikking van de Minister van Justitie van 29 september 2010 tot plaatsing in het Staatsblad van de tekst van de Wet medisch tuchtrecht BES, zoals gewijzigd bij de Aanpassingswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba en de Aanpassingsregeling BES-wetten

Staatsblad Beschikking van de Minister van Justitie van 29 september 2010 tot plaatsing in het Staatsblad van de tekst van de Wet medisch tuchtrecht BES, zoals gewijzigd bij de Aanpassingswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba en de Aanpassingsregeling BES-wetten Besluit: de tekst van de Wet medisch tuchtrecht BES, zoals gewijzigd bij de Aanpassingswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba en de Aanpassingsregeling BES-wetten in het Staatsblad te plaatsen als bijlage bij deze beschikking. TEKST VAN DE WET MEDISCH TUCHTRECHT BES, ZOALS GEWIJZIGD BIJ DE AANPASSINGSWET OPENBARE LICHAMEN BONAIRE, SINT EUSTATIUS EN SABA EN DE AANPASSINGSREGELING BES-WETTEN In de artikelen van deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: degene die tot de uitoefening van de geneeskunde bevoegd is op grond van bij of krachtens algemene maatregel van bestuur te stellen regels; degene die tot de uitoefening van de tandheelkunst bevoegd is op grond van bij of krachtens algemene maatregel van bestuur te stellen regels; degene die tot de uitoefening van de praktijk als verloskundige bevoegd is op grond van bij of krachtens algemene maatregel van bestuur te stellen regels; degene die tot de uitoefening van de artsenijbereidkunde bevoegd is op grond van bij of krachtens algemene maatregel van bestuur te stellen regels; het college, bedoeld in artikel 8; openbaar lichaam Bonaire, Sint Eustatius of Saba; openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba; Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba; Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. De geneeskundige of tandheelkundige, die zich schuldig maakt aan gedragingen, welke het vertrouwen dat men in een geneeskundige of een tandheelkundige moet kunnen hebben ondermijnen, of aan nalatigheid, waardoor schade ontstaat voor een persoon, te wiens behoeve hem geneeskundige of tandheelkundige raad of bijstand gevraagd wordt of aan wie hij die raad of bijstand verleent, of die in de uitoefening van de geneeskunst of tandheelkunst blijk geeft van niet toelaatbare onkunde, kan, onverminderd zijn aansprakelijkheid ingevolge andere wettelijke voorschriften, worden onderworpen aan een van de maatregelen vermeld in artikel 7. De verloskundige, die zich schuldig maakt aan gedragingen, welke het vertrouwen dat men in een verloskundige moet kunnen hebben, ondermijnen, of aan nalatigheid, waardoor schade ontstaat voor een zwangere vrouw of kraamvrouw, te wier behoeve haar verloskundige raad of bijstand gevraagd wordt of aan wie zij die raad of bijstand verleent, of voor een met haar bijstand geboren kind, of die in de uitoefening van de verloskunst, voorzover zij daartoe bevoegd is, blijk geeft van niet toelaatbare onkunde, kan, onverminderd haar aansprakelijkheid ingevolge andere wettelijke voorschriften, worden onderworpen aan een van de maatregelen, vermeld in artikel 7. De apotheker, die zich schuldig maakt aan gedragingen, welke het vertrouwen dat men in een apotheker moet kunnen hebben, ondermijnen, of aan nalatigheid, waardoor schade ontstaat voor een persoon, te wiens behoeve hem wordt gevraagd geneesmiddelen te bereiden of tot geneeskundig doel af te leveren of voor wie hij geneesmiddelen bereidt of tot geneeskundig doel aflevert, of die in de uitoefening van de artsenijbereidkunde blijk geeft van niet toelaatbare onkunde, kan, onverminderd zijn aansprakelijkheid ingevolge andere wettelijke voorschriften, worden onderworpen aan een van de maatregelen, vermeld in artikel 7. Ten aanzien van een geneeskundige, een tandheelkundige, een verloskundige of een apotheker, die door ziels- of lichaamsziekte of door ouderdoms- of lichaamsgebreken ongeschikt moet worden geacht voor de uitoefening van de praktijk, kunnen de maatregelen, vermeld onder d en e van het eerste lid van artikel 7, worden toegepast. 1. Ten aanzien van een geneeskundige, een tandheelkundige, een verloskundige of een apotheker, die de gewoonte maakt van drankmisbruik, misbruik van verdovende middelen als bedoeld in een bij of krachtens algemene maatregel van bestuur vast te stellen regeling, of misbruik van die pharmacologische middelen, waarbij psychische veranderingen kunnen optreden, wordt de maatregel vermeld in artikel 7, eerste lid, onder g, toegepast. 2. Het College kan bepalen, dat de ontzegging niet zal ingaan, mits de betrokkene zich onderwerpt aan een ontwenningskuur, de duur van twee jaar en zes maanden niet te boven gaande, en hij tijdens de duur daarvan geen gebruik maakt van zijn bevoegdheid. De ontzegging zal alsnog ingaan, wanneer het College zulks gelast op grond dat de betrokkene een ontwenningskuur, voorgeschreven door een ten genoegen van het College door hem te kiezen geneeskundige, binnen een door het College te stellen termijn niet naleeft of op grond dat hij geneeskunst, onderscheidenlijk de artsenijbereidkunde uitoefent voordat de geneeskundige, die de kuur heeft voorgeschreven, in overleg met de Inspectie voor de Volksgezondheid de kuur heeft beëindigd verklaard. Gelijke last kan het College geven op grond dat de betrokkene in gebreke blijft binnen de door het College gestelde termijn een geneeskundige ten genoegen van het College te kiezen. 3. Het voorschrift, regelende de ontwenningskuur, kan zo nodig inhouden, dat de betrokkene zich gedurende een bepaald tijdsverloop, de duur van twee jaren niet te boven gaande, ter verpleging laat opnemen in een daarbij aan te wijzen inrichting. 4. Met het toezicht op de naleving van de gegeven voorschriften is de Inspectie voor de Volksgezondheid belast. 1. De maatregelen, bedoeld in de artikelen 2 tot en met 6, zijn: waarschuwing; berisping; oplegging van een bij of krachtens algemene maatregel van bestuur vast te stellen geldboete; schorsing in de uitoefening van de geneeskunde, onderscheidenlijk de artsenijbereidkunde voor ten hoogste één jaar; voorwaardelijke schorsing in de uitoefening van de geneeskunde, onderscheidenlijk de artsenijbereidkunde; gedeeltelijke ontzegging van de bevoegdheid om de geneeskunde, onderscheidenlijk de artsenijbereidkunde uit te oefenen; ontzegging van de bevoegdheid om de geneeskunde, onderscheidenlijk de artsenijbereidkunde uit te oefenen. 2. De geldboete, bedoeld in het eerste lid onder c, komt ten bate van het openbaar lichaam. 3. Een maatregel als bedoeld in het eerste lid, onderdeel e, wordt niet tenuitvoergelegd, dan nadat het College dat de maatregel heeft opgelegd, zulks heeft gelast op grond dat de betrokkene binnen een bij die oplegging bepaalde proeftijd van ten hoogste twee jaar een gestelde voorwaarde niet is nagekomen. 4. Indien een geldboete wordt opgelegd, kunnen in de beslissing twee of meer termijnen worden vastgesteld, waarin zij moet worden voldaan. De invordering van de boete geschiedt met overeenkomstige toepassing van de wettelijke regelingen die gelden ter zake van de invordering van belastingen door middel van dwangschriften alsmede van de rechtspleging inzake belastingen, bijdragen en vergoedingen. 1. De toepassing van de in artikel 7 vermelde maatregelen geschiedt in eerste aanleg door het Medisch Tuchtcollege. 2. Het College is gevestigd op een van de openbare lichamen en houdt zo nodig mede zitting op de andere openbare lichamen. 1. Het College bestaat uit een rechtsgeleerde als voorzitter en twee geneeskundigen. 2. Indien een beslissing moet worden genomen ten aanzien van een tandheelkundige of een apotheker worden in het College de geneeskundigen vervangen door tandheelkundigen onderscheidenlijk apothekers. 3. Indien een beslissing moet worden genomen ten aanzien van een verloskundige, wordt in het College één geneeskundige vervangen door een verloskundige. 4. Bij ontstentenis worden de in het eerste tot en met derde lid bedoelde personen vervangen door plaatsvervangers, die aan dezelfde vereisten voor benoembaarheid voldoen als degenen ter vervanging van wie zij optreden. Tenzij anders bepaald, worden in de artikelen van deze wet onder de voorzitter en de leden van het College tevens hun plaatsvervangers begrepen. 1. Onverminderd het in artikel 9 bepaalde zijn tot voorzitter en leden van het College benoembaar Nederlanders, die in een van de openbare lichamen hun woonplaats hebben en de leeftijd van dertig jaren hebben bereikt. Personen, van overheidswege met het toezicht op de Volksgezondheid belast, zijn niet benoembaar. Indien een lid van het College met dit toezicht wordt belast, houdt zijn lidmaatschap van dit College op. 2. De voorzitter en de leden worden benoemd door Onze Minister voor een tijdvak van zes jaren en zijn terstond herbenoembaar. 3. [vervallen] 1. De voorzitter en de leden van het College worden door Onze Minister ontslagen: op eigen verzoek; indien zij uit hoofde van ziekte of gebreken blijvend ongeschikt zijn om hun functie te vervullen; bij het verlies van het Nederlanderschap; indien zij hun woonplaats overbrengen naar een plaats buiten de openbare lichamen. 2. De voorzitter en de leden van het College kunnen door Onze Minister worden ontslagen: wanneer zij bij onherroepelijk geworden rechterlijke uitspraak wegens misdrijf zijn veroordeeld, dan wel bij zulk een uitspraak een maatregel is opgelegd, die vrijheidsbeneming tot gevolg heeft; wanneer zij bij onherroepelijk geworden rechterlijke uitspraak onder curatele zijn gesteld, in staat van faillissement zijn verklaard of surséance van betaling hebben verkregen; wegens handelen of nalaten, dat ernstig nadeel toebrengt aan de goede gang van zaken bij de medische tuchtrechtspraak of aan het in haar te stellen vertrouwen; indien zij de verplichting tot geheimhouding, bedoeld in artikel 16, eerste lid, hebben overtreden. 3. In de gevallen, bedoeld in het eerste lid, wordt het ontslag eervol verleend. Indien Onze Minister van oordeel is dat een reden van ontslag als bedoeld in artikel 10a, eerste lid, onderdeel b, of tweede lid, aanwezig is, is hij bevoegd het betrokken lid in afwachting van het ontslag te schorsen en in de waarneming van diens functie tijdelijk te voorzien. Aan het College worden een secretaris zomede een plaatsvervangende secretaris toegevoegd. Deze worden door Onze Minister benoemd, geschorst en ontslagen. 1. Een zaak wordt voor het College aanhangig gemaakt door een schriftelijke klacht van een ter beoordeling van het College rechtstreeks belanghebbende,van het openbaar ministerie of van een overheidswege met het toezicht op de Volksgezondheid persoon of orgaan of van het bestuur van een faam, bij hetwelk de geneeskundige, tandheelkundige, verloskundige of apotheker in dienst is of waarbij deze voor het verlenen van geneeskundige, tandheelkundige, verloskundige of arstenijmengkundige hulp is ingeschreven. 2. Zodra een klacht is binnengekomen, stelt de voorzitter een voorlopig onderzoek in. Blijkt dat de klacht ingediend door iemand, die daartoe niet ingevolge het eerste lid bevoegd is, dan verklaart het College de klager der nader onderzoek niet ontvankelijk. Blijkt dat de klacht kennelijk ongegrond of van onbeduidende aard is, dan kan het College haar zonder nader onderzoek afwijzen. In andere gevallen neemt het College een beslissing niet dan nadat degene over wie geklaagd is opgeroepen en, ingeval van verschijning, gehoord is. 3. Intrekken van de klacht nadat zij is ingekomen neerleggen van de praktijk door de geneeskundige, de tandheelkundige, de verloskundige of de apotheker die bij de zaak is betrokken, heeft op de verdere behandeling geen invloed wanneer naar het oordeel van het College het algemeen belang vordert, dat de behandeling wordt voortgezet. 1. Degene over wie geklaagd is en hij die de klacht heeft ingediend kunnen binnen drie dagen na ontvangst van de oproeping om voor het College te verschijnen voorzitter of ieder der leden wraken, die ofwel in het geval of in de gevallen, die tot de klacht aanleiding gaven, rechtstreeks betrokken zijn geweest; ofwel aan de klager of aan degene over wie geklaagd is niet verder dan in de vierde graad van bloedverwantschap of zwagerschap bestaan; ofwel een rechtstreeks belang hebben, dat strijdig is met het belang van de klager of van degene over wie geklaagd is. 2. Over de wraking wordt zo spoedig mogelijk beslist door de niet gewraakte leden. 3. Bij staking van stemmen wordt de wraking geacht te zijn toegewezen. 1. Indien de behandeling van een zaak niet mogelijk blijkt zonder dat degene over wie geklaagd is gehoord wordt, en deze, hoewel krachtens artikel 12 opgeroepen, niet is verschenen en het College desondanks van oordeel is dat het algemeen belang de afdoening vordert, kan het College beslissen dat hij of zij op een daarbij te bepalen dag moet verschijnen. ledere beslissing houdt de overwegingen in waarop zij steunt. 2. Het bepaalde in de artikelen 198 en 463 van het Wetboek van Strafrecht BES geldt mede ten aanzien van de geneeskundige, de tandheelkundige, de verloskundige of de apotheker, bedoeld in het eerste lid. 1. Ieder die als getuige of deskundige is opgeroepen, is verplicht aan die oproeping gevolg te geven. Hij die als getuige of deskundige is opgeroepen, is verplicht getuigenis af te leggen of zijn diensten als deskundige te verlenen, een en ander behoudens geldige redenen van verschoning op grond van de verplichting tot geheimhouding uit hoofde van stand, beroep of ambt, als in artikel 252 van het Wetboek van Strafvordering BES bedoeld. 2. Artikel 251, van het Wetboek van Strafvordering BES is van overeenkomstige toepassing. Indien tegen een geneeskundige, een tandheelkundige, een verloskundige of een apotheker een klacht is ingediend ingevolge artikel 12 van deze wet en bij de behandeling van deze klacht blijkt, dat in de strafzaak ten aanzien van het feit waarop de klacht betrekking heeft, door de Rechter is gedaan óf blijkt, dat de betrokkene ten aanzien van dat feit een civiele procedure heeft gevoerd, kan op eenvoudig verzoek v.d. voorzitter van het College door de president van het Gemeenschappelijk Hof worden bepaald, dat het betreffende dossier geheel of ten dele door de griffier van dat Hof voor ten hoogste 14 dagen ter inzage van het college wordt gegeven. Indien de betreffende zaak nog in behandeling is kan zodanige inzage ook worden verleend, doch kan hierbij worden bepaald, dat zulks slechts ter Griffie van het Gemeenschappelijk Hof op een door de President eerder vermeld vast te stellen tijdstip plaats vinden. Bij een met redenen omklede beschikking kan inzage als bedoeld in lid 1 en 2 van dit artikel door de President van het Gemeenschappelijk Hof worden geweigerd. 1. De leden van het College, zomede de secretaris en de plaatsvervangende secretaris, zijn verplicht tot geheimhouding van de bij het College aanhangige zaken, van de beraadslagingen over en van de beslissingen op een zaak, voorzover niet bij of krachtens algemene maatregel van bestuur als bedoeld in artikel 19, mededeling aan ambtenaren van politie of justitie wordt vereist. 2. Bij zijn beslissing kan het College bepalen dat die beslissing met het oog op het algemeen belang geheel of gedeeltelijk voor bekendmaking in aanmerking komt. Indien één van de in artikel 7 genoemde maatregelen wordt opgelegd, wordt de beslissing bekendgemaakt op een bij algemene maatregel van bestuur te bepalen wijze. 3. Aan de Inspectie voor de Volksgezondheid wordt van de beslissing afschrift gezonden. Deze is, behalve indien zijn ambtsvervulling anders vordert, gehouden tot geheimhouding. 4. [vervallen] 1. Tegen de beslissingen van het College staat hoger beroep open bij het Gemeenschappelijk Hof. 2. Hoger beroep kan worden ingesteld: door degeen, ten aanzien waarvan een der maatregelen, bedoeld in artikel 7, lid l is toegepast; door degeen, op wiens schriftelijke klacht, als bedoeld in artikel 12, de zaak aanhangig is gemaakt, doch alleen indien niet-ontvankelijkverklaring, afwijzing zonder nader onderzoek, of niet-toepassing na onderzoek, van een der in artikel 7, lid l bedoelde maatregelen is gevolgd. 3. Het Gemeenschappelijk Hof houdt de zaak aan zich en doet deze zelf af, behoudens de bevoegdheid het instellen van een nader onderzoek aan een rechter-commissaris op te dragen. 4. De artikelen 13 en 15 zijn van overeenkomstige toepassing. Het bepaalde in artikel 201 van het Wetboek van Strafrecht BES vindt overeenkomstige toepassing ten aanzien van de geneeskundige, tandheelkundige, verloskundige of apotheker, die hoewel hem of haar bij onherroepelijk geworden uitspraak schorsing in de uitoefening van het beroep is opgelegd, gedurende die schorsing het beroep uitoefent; hoewel hem of haar bij onherroepelijk geworden uitspraak de bevoegdheid het beroep uit te oefenen is ontzegd, dit niettemin uitoefent. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur wordt verder geregeld de wijze van behandeling van klachten, zo in eerste aanleg als in hoger beroep, zomede alles wat voor de uitvoering van deze wet verder voorziening vordert. Op klachten die aanhangig zijn gemaakt voor de datum van inwerkingtreding van deze wet zijn de bepalingen van de Landsverordening van de 4de maart 1957, houdende regeling van de tuchtrechtspraak over personen die geneeskunst uitoefenen, zomede over apothekers (P.B. 1957, no. 30), zoals deze luidden op het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet van toepassing. Deze wet wordt aangehaald als: Wet medisch tuchtrecht BES.