Rozporządzenie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 20 grudnia 2022 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis oraz pomocy publicznej w ramach programów finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) na lata 2021-2027

Rozporządzenie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnejz dnia 20 grudnia 2022 r.w sprawie udzielania pomocy de minimis oraz pomocy publicznej w ramach programów finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) na lata 2021-2027 1)Minister Funduszy i Polityki Regionalnej kieruje działem administracji rządowej - rozwój regionalny, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 października 2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej (Dz. U. poz. 1948). Spis treści Treść rozporządzenia Rozdział 1 Przepisy ogólne

§ 1. 1. 1) 2) 2.

§ 2. 1) 2) 3) a) b) c) d) 4) 5) a) b) 6) a) b) c) d) e) f) g) 7) 8) 9) 10) a) b)

§ 3. 1. 2.

§ 4. 1. 2. 3.

§ 5. 1) 2)

§ 6. 1. 2. 3. 4.

§ 7. 1. 2. 1) 2) 3.

§ 8. 1. 2. 1) 2) 3) Rozdział 2 Udzielanie pomocy de minimis

§ 9.

§ 10. 1. 1) 2) 3) a) b) c) 4) 5) 6) 7) 2. Rozdział 3 Udzielanie pomocy publicznej na szkolenia

§ 11.

§ 12.

§ 13. 1. 2.

§ 14. 1. 2. 1) 2) 3) Rozdział 4 Udzielanie pomocy publicznej na usługi doradcze na rzecz mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw

§ 15.

§ 16. 1. 2. Rozdział 5 Udzielanie pomocy publicznej na subsydiowanie zatrudnienia

§ 17.

§ 18.

§ 19. 1. 1) 2) 3) 2.

§ 20.

§ 21. 1. 2.

§ 22. Rozdział 6 Przepisy końcowe

§ 23. 1. 2.

§ 24. Na podstawie art. 30 ust. 4 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. poz. 1079) zarządza się, co następuje: Rozporządzenie określa szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania przedsiębiorcom pomocy de minimis oraz pomocy publicznej w ramach programów finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) na lata 2021-2027 oraz podmioty udzielające tej pomocy, do których mają zastosowanie odpowiednio przepisy: rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1, z późn. zm.2)Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 215 z 07.07.2020, str. 3.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1407/2013”, oraz rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.3)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 329 z 15.12.2015, str. 28, Dz. Urz. UE L 149 z 07.06.2016, str. 10, Dz. Urz. UE L 156 z 20.06.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 236 z 14.09.2017, str. 28, Dz. Urz. UE L 26 z 31.01.2018, str. 53, Dz. Urz. UE L 215 z 07.07.2020, str. 3, Dz. Urz. UE L 89 z 16.03.2021, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 270 z 29.07.2021, str. 39.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 651/2014”. Przedmiotowe rozporządzenie nie ma zastosowania do typów operacji wdrażanych przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w ramach programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: jednym przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć jedno przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1407/2013; mikro-, małym i średnim przedsiębiorstwie - należy przez to rozumieć mikro-, małe lub średnie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 2 załącznika I do rozporządzenia nr 651/2014; personelu przedsiębiorstwa - należy przez to rozumieć: pracownika w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, 1700 i 2140), osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360, 2337 i 2339) stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła ta osoba z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje ona pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy, właściciela pełniącego funkcje kierownicze, wspólnika, w tym partnera prowadzącego regularną działalność w przedsiębiorstwie i czerpiącego z niego korzyści finansowe; pracowniku niepełnosprawnym - należy przez to rozumieć osobę, która posiada długotrwale naruszoną sprawność fizyczną, umysłową, intelektualną lub sensoryczną, utrudniającą jej, w połączeniu z innymi barierami, pełne i skuteczne uczestnictwo w środowisku pracy na równych zasadach z pozostałymi pracownikami, w tym osobę uznaną za niepełnosprawną na mocy prawa krajowego; pracowniku znajdującym się w bardzo niekorzystnej sytuacji - należy przez to rozumieć osobę, która spełnia co najmniej jeden z następujących warunków: pozostaje bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie co najmniej 24 miesięcy poprzedzających dzień przystąpienia do projektu, pozostaje bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie co najmniej 12 miesięcy poprzedzających dzień przystąpienia do projektu oraz spełnia co najmniej jeden z warunków wskazanych w pkt 6 lit. b-g; pracowniku znajdującym się w szczególnie niekorzystnej sytuacji - należy przez to rozumieć osobę, która spełnia co najmniej jeden z następujących warunków: pozostaje bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie co najmniej 6 miesięcy poprzedzających dzień przystąpienia do projektu, do dnia poprzedzającego przystąpienie do projektu nie ukończyła 24. roku życia, do dnia poprzedzającego przystąpienie do projektu ukończyła 50. rok życia, jest osobą dorosłą samotnie wychowującą co najmniej jedno dziecko lub posiadającą na utrzymaniu osobę zależną w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2022 r. poz. 690, z późn. zm.4)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 830, 1079, 1383, 1561, 1812, 2140, 2666 i 2754.), nie posiada wykształcenia średniego, średniego branżowego, zasadniczego zawodowego lub zasadniczego branżowego zgodnie z Międzynarodową Standardową Klasyfikacją Edukacji (ISCED) na poziomie ISCED 3 włącznie lub w okresie do dwóch lat od momentu zakończenia edukacji w pełnym wymiarze nie podjęła pierwszego stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem, pracuje w sektorze lub w zawodzie, w którym różnica w poziomie zatrudnienia kobiet i mężczyzn jest co najmniej 25% wyższa niż przeciętna różnica w poziomie zatrudnienia kobiet i mężczyzn we wszystkich sektorach gospodarki narodowej Rzeczypospolitej Polskiej, oraz należy do grupy będącej w mniejszości w danym sektorze lub zawodzie, jest członkiem mniejszości narodowej lub etnicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 823) oraz w celu zwiększenia szans na uzyskanie zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, podnieść kwalifikacje lub kompetencje zawodowe lub zdobyć doświadczenie zawodowe; przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 1 załącznika I do rozporządzenia nr 651/2014; stałym zatrudnieniu - należy przez to rozumieć wykonywanie pracy w ramach stosunku pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług przez nieprzerwany okres co najmniej 6 miesięcy w co najmniej połowie wymiaru czasu pracy; wkładzie prywatnym przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć środki, które nie zostały uzyskane przez przedsiębiorcę w związku z otrzymanymi wcześniej innymi środkami publicznymi, w szczególności w formie kredytów preferencyjnych, dopłat do oprocentowania kredytów, gwarancji lub poręczeń udzielonych na warunkach korzystniejszych niż oferowane na rynku, a także środkami z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej i Funduszu Spójności; wniosku o udzielenie pomocy - należy przez to rozumieć: wniosek o dofinansowanie projektu - w przypadku gdy przedsiębiorca ubiegający się o pomoc de minimis lub pomoc publiczną jest wnioskodawcą w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027, zwanej dalej „ustawą”, umowę o przystąpieniu do projektu określającą szczegółowe warunki udzielenia pomocy de minimis , w tym informacje wskazane w art. 6 pkt 2 rozporządzenia nr 651/2014 - w przypadku gdy przedsiębiorca ubiegający się o pomoc de minimis nie jest wnioskodawcą w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy. Pomoc de minimis może być udzielana przedsiębiorcy działającemu we wszystkich sektorach, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia nr 1407/2013. W przypadku gdy przedsiębiorca prowadzi działalność w sektorach, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a-c rozporządzenia nr 1407/2013, a także inną działalność, w odniesieniu do której stosuje się przepisy rozporządzenia nr 1407/2013, oraz zapewnił rozdzielność rachunkową tych działalności, wówczas pomocy de minimis udziela się na pokrycie kosztów kwalifikowalnych ponoszonych w ramach działalności, która nie jest objęta wyłączeniem na podstawie art. 1 ust. 1 lit. a-c rozporządzenia nr 1407/2013. Pomoc publiczna nie może być udzielana w przypadkach, o których mowa w art. 1 ust. 2-5 rozporządzenia nr 651/2014. Pomoc publiczna nie może zostać udzielona ani wypłacona przedsiębiorcy, na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy publicznej wynikający z decyzji Komisji Europejskiej uznającej taką pomoc za niezgodną z prawem oraz z rynkiem wewnętrznym. Pomoc publiczna przekraczająca progi, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. d oraz lit. n oraz p rozporządzenia nr 651/2014, stanowi pomoc indywidualną podlegającą notyfikacji Komisji Europejskiej i może być udzielona po zatwierdzeniu jej przez Komisję Europejską. Pomoc de minimis oraz pomoc publiczna mogą być udzielone, jeżeli spełniają: kryteria pomocy przejrzystej, o których mowa odpowiednio w art. 4 rozporządzenia nr 1407/2013 oraz w art. 5 rozporządzenia nr 651/2014, oraz warunki kumulacji pomocy, o których mowa odpowiednio w art. 5 rozporządzenia nr 1407/2013 oraz w art. 8 rozporządzenia nr 651/2014. Pomoc de minimis oraz pomoc publiczna mogą być udzielone przedsiębiorcy w formie dotacji. Pomoc de minimis może być udzielana przez instytucję zarządzającą, instytucję pośredniczącą, instytucję wdrażającą lub beneficjenta. Pomoc publiczna może być udzielana przez instytucję zarządzającą, instytucję pośredniczącą lub instytucję wdrażającą. Pomoc de minimis oraz pomoc publiczna mogą być udzielone na podstawie umowy o dofinansowanie projektu, decyzji o dofinansowaniu projektu lub innego dokumentu będącego podstawą ich udzielenia, który określa szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy publicznej lub pomocy de minimis na rzecz przedsiębiorcy. Przedsiębiorca ubiegający się o pomoc publiczną lub pomoc de minimis składa wniosek o udzielenie pomocy do podmiotu udzielającego pomocy. Do wniosku o udzielenie pomocy de minimis przedsiębiorca załącza: wszystkie zaświadczenia o pomocy de minimis oraz pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat podatkowych, albo oświadczenia o wielkości tej pomocy otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej; informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz. U. poz. 311, z 2013 r. poz. 276 oraz z 2014 r. poz. 1543), na formularzu informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis , stanowiącym załącznik nr 1 do tego rozporządzenia. Do wniosku o udzielenie pomocy publicznej przedsiębiorca załącza informacje, o których mowa w art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. poz. 312 i 1704, z 2016 r. poz. 238 oraz z 2020 r. poz. 1338), na formularzu informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc w rolnictwie lub rybołówstwie, pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, stanowiącym załącznik nr 1 do tego rozporządzenia. Pomoc publiczna wywołuje efekt zachęty, co oznacza, że jest udzielana przedsiębiorcy pod warunkiem złożenia wniosku o udzielenie pomocy publicznej przed podjęciem prawnie wiążącego zobowiązania do udziału w szkoleniu lub zewnętrznej usłudze doradczej przez przedsiębiorcę lub jego personel. Uznaje się, że pomoc publiczna na subsydiowanie zatrudnienia wywołuje efekt zachęty, jeżeli zostały spełnione warunki określone odpowiednio w art. 32 i art. 33 rozporządzenia nr 651/2014, w szczególności w odniesieniu do: okresu zatrudnienia; intensywności pomocy; zapewnienia wzrostu netto liczby pracowników zatrudnionych u danego przedsiębiorcy w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy. Wartość dopuszczalnej pomocy de minimis udzielonej jednemu przedsiębiorcy określa się na podstawie art. 3 ust. 2-9 rozporządzenia nr 1407/2013, z zastrzeżeniem § 5 pkt 2. Pomoc de minimis może być przeznaczona w szczególności na: pokrycie kosztów uczestnictwa w szkoleniu przedsiębiorcy lub personelu przedsiębiorstwa delegowanego na szkolenie, zgodnie z zakresem określonym w art. 31 ust. 3 rozporządzenia nr 651/2014, z wyłączeniem szkoleń, których obowiązek przeprowadzenia wynika z przepisów prawa krajowego; pokrycie kosztów doradztwa lub innych usług o charakterze doradczym lub szkoleniowym wspierających rozwój przedsiębiorcy; subsydiowanie zatrudnienia pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji, pracowników niepełnosprawnych lub innych kategorii pracowników - pod warunkiem, że: utworzone miejsce pracy stanowi wzrost netto liczby pracowników u danego przedsiębiorcy w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy, a w przypadku gdy utworzone miejsce pracy nie stanowi wzrostu netto liczby pracowników zatrudnionych u danego przedsiębiorcy, utworzone miejsce pracy zostało zwolnione w następstwie dobrowolnego rozwiązania stosunku pracy, przejścia na rentę z tytułu niezdolności do pracy, przejścia na emeryturę z tytułu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolnego zmniejszenia wymiaru czasu pracy lub rozwiązania stosunku pracy z powodu naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych, pracownik jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres co najmniej: odpowiadający minimalnemu okresowi wynikającemu z odrębnych przepisów lub ze zbiorowych układów pracy - w przypadku pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, pracownika znajdującego się w bardzo niekorzystnej sytuacji i pracownika niepełnosprawnego, wskazany w umowie zawartej z pracodawcą - w przypadku innych kategorii pracowników a stosunek pracy zawarty z pracownikiem może zostać rozwiązany tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych, kosztem kwalifikowalnym są koszty wynagrodzenia pracownika, na które składają się wynagrodzenie brutto oraz opłacane od wynagrodzeń obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne, ponoszone w okresie: 12 miesięcy - w przypadku pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, 24 miesięcy - w przypadku pracownika znajdującego się w bardzo niekorzystnej sytuacji, odpowiadającym minimalnemu okresowi wynikającemu z odrębnych przepisów lub ze zbiorowych układów pracy - w przypadku pracownika niepełnosprawnego, 6 miesięcy - w przypadku innych kategorii pracowników; doposażenie lub wyposażenie stanowiska pracy; refundację dodatkowych kosztów związanych z zatrudnieniem pracowników niepełnosprawnych wskazanych w art. 34 ust. 2 lit. a-e rozporządzenia nr 651/2014; zakup środków trwałych w ramach projektu; bezzwrotną pomoc finansową na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Pomoc, o której mowa w ust. 1, może być udzielona na pokrycie do 100% kosztów kwalifikowalnych. Pomoc publiczna na szkolenia jest udzielana z zachowaniem warunków określonych w art. 31 rozporządzenia nr 651/2014. Pomoc publiczna na szkolenia nie może być udzielona na szkolenia, których obowiązek przeprowadzenia wynika z przepisów prawa krajowego. Kosztami kwalifikowalnymi w ramach pomocy publicznej na szkolenia są koszty wskazane w art. 31 ust. 3 rozporządzenia nr 651/2014. Wydatki na wynagrodzenia, o których mowa w art. 31 ust. 3 lit. d rozporządzenia nr 651/2014, nie mogą przekroczyć wysokości wkładu prywatnego przedsiębiorcy. Intensywność pomocy publicznej na szkolenia nie przekracza 50% wartości kosztów kwalifikowalnych szkolenia. Intensywność pomocy publicznej na szkolenia może zostać zwiększona maksymalnie do 70% wartości kosztów kwalifikowalnych w następujących przypadkach: o 10 punktów procentowych - w przypadku szkoleń skierowanych do pracowników niepełnosprawnych lub pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji; o 10 punktów procentowych - w przypadku szkoleń skierowanych do personelu średniego przedsiębiorstwa; o 20 punktów procentowych - w przypadku szkoleń skierowanych do personelu mikroprzedsiębiorstwa lub małego przedsiębiorstwa. Pomoc publiczna na usługi doradcze jest udzielana na rzecz mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw z zachowaniem warunków określonych w art. 18 rozporządzenia nr 651/2014. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty usług doradczych świadczonych przez doradców zewnętrznych, przy czym usługi te nie mogą mieć charakteru ciągłego ani okresowego, jak również nie mogą być związane ze zwykłymi kosztami operacyjnymi przedsiębiorcy, takimi jak rutynowe usługi doradztwa podatkowego, regularne usługi prawnicze lub reklama. Intensywność pomocy publicznej na usługi doradcze wynosi maksymalnie 50% wartości kosztów kwalifikowalnych. Pomoc publiczna na subsydiowanie zatrudnienia pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji jest udzielana z zachowaniem warunków określonych w art. 32 rozporządzenia nr 651/2014. Pomoc publiczna na subsydiowanie zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych jest udzielana z zachowaniem warunków określonych w art. 33 rozporządzenia nr 651/2014. Kosztami kwalifikowalnymi w ramach pomocy publicznej na subsydiowanie zatrudnienia są koszty wynagrodzeń pracownika, na które składają się wynagrodzenie brutto oraz opłacane od wynagrodzeń obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne, ponoszone w okresie: do 12 miesięcy od dnia zatrudnienia pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji; do 24 miesięcy od dnia zatrudnienia pracownika znajdującego się w bardzo niekorzystnej sytuacji; zatrudniania pracownika niepełnosprawnego. W przypadku gdy okres subsydiowania zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, jest krótszy niż odpowiednio 12 miesięcy lub 24 miesiące, wówczas wysokość pomocy publicznej na subsydiowanie zatrudnienia zostaje proporcjonalnie pomniejszona. Pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, pracownik znajdujący się w bardzo niekorzystnej sytuacji oraz pracownik niepełnosprawny mają prawo do nieprzerwanego zatrudnienia przez minimalny okres wynikający z odrębnych przepisów lub ze zbiorowych układów pracy, a umowa o pracę może być rozwiązana jedynie w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych. Intensywność pomocy publicznej na subsydiowanie zatrudnienia pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji wynosi maksymalnie 50% wartości kosztów kwalifikowalnych. Intensywność pomocy publicznej na subsydiowanie zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych wynosi maksymalnie 75% wartości kosztów kwalifikowalnych. Pomoc publiczna na subsydiowanie zatrudnienia jest udzielana, jeżeli utworzone miejsce pracy stanowi wzrost netto liczby pracowników zatrudnionych u danego przedsiębiorcy w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy, a w przypadku gdy utworzone miejsce pracy nie stanowi wzrostu netto liczby pracowników zatrudnionych u danego przedsiębiorcy, utworzone miejsce pracy zostało zwolnione w następstwie dobrowolnego rozwiązania stosunku pracy, przejścia na rentę z tytułu niezdolności do pracy, przejścia na emeryturę z tytułu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolnego zmniejszenia wymiaru czasu pracy lub rozwiązania stosunku pracy z powodu naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych. Pomoc de minimis jest udzielana do końca okresu, o którym mowa w art. 7 ust. 4 w związku z art. 8 zdanie drugie rozporządzenia nr 1407/2013. Pomoc publiczna na szkolenia, pomoc publiczna na usługi doradcze oraz pomoc publiczna na subsydiowanie zatrudnienia jest udzielana do końca okresu dostosowawczego, o którym mowa w art. 58 ust. 4 zdanie pierwsze w związku z art. 59 rozporządzenia nr 651/2014. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.