Ustawa z dnia 9 lutego 2022 r. o zmianie ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych

Ustawaz dnia 9 lutego 2022 r.o zmianie ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych Spis treści Treść ustawy

Art. 1. 1) 3) 2) a) 1. 2. 3. b) c) d) 3)

Art. 7a. 1. 2.

Art. 7b. 1. 2. 3. 4. 1) 2) 3) 4) 4) 5) a) 3) a) b) b) c) a) d) e) 6a. 1) 2) 3) 4) f) g) 9. h) 9a. i) 10. 1) 2) 3) 4) 5) 6) a) 1. b) c) 7)

Art. 12a. 1. 2. 1) 2) 3) 3. 4. 5. 1) 2)

Art. 12b. 1. 2. 3. 1) 2) 4. 5. 8) 4) 9) 10) a) b) 11) a) 3) b) c) 3a. 12) a) b) 1a. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) c) 13) a) b) 1a. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) c) 14) a) b) 1a. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) c) 15) a) b) 1a. 1) 2) 3) 4) 5) 6) 7) 8) 9) 10) c) 16) 17)

Art. 2.

Art. 3. 1. 2. 3. 4.

Art. 4.

Art. 5. Załącznik nr 1 - Tekst załącznika Załącznik nr 2 - Tekst załącznika Załącznik nr 3 - Tekst załącznika W ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1896) wprowadza się następujące zmiany: w art. 5 pkt 3 otrzymuje brzmienie: nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu Komisji - Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz. Urz. UE C 249 z 31.07.2014, str. 1 oraz Dz. Urz. UE C 224 z 08.07.2020, str. 2); w art. 7: ust. 1-3 otrzymują brzmienie: W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, dla którego wartość jest wyrażona w megawatogodzinach na megagramy (MWh/Mg) produktu, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru: Amaxt = Ait × Ct × Pt-1 × Et × AOt, w którym poszczególne symbole oznaczają: Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji; Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75; Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh); Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; Et - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określony w załączniku nr 2 do ustawy dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; AOt - wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg). W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 59 z 27.02.2019, str. 8), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/331”, dla którego wartość wyrażona jest w megagramach dwutlenku węgla na megagramy (Mg CO2/Mg) produktu, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru: Amaxt = Ait × Ct × Pt-1 × E × AOt, w którym poszczególne symbole oznaczają: Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji; Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75; Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh); Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; E - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej obliczany według następującego wzoru: w którym poszczególne symbole oznaczają: We - wskaźnik emisyjności dla produktu z uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej określony w pkt 2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/447 z dnia 12 marca 2021 r. określającego zmienione wartości wskaźników emisyjności na potrzeby przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2021-2025 zgodnie z art. 10a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 87 z 15.03.2021, str. 29), zwanego dalej „rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/447”; Ep - stosunek odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji bezpośrednich i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331; Ie - przeciętną wartość intensywności emisji w wysokości 0,376 megagrama dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh); AOt - wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg). W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji nie ma zastosowania żaden ze wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy oraz żaden ze wskaźników emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru: Amaxt = Ait× Ct × Pt-1 × EFt × BECt, w którym poszczególne symbole oznaczają: Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji; Ait - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75; Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh); Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; EFt - wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych w wysokości określonej w załączniku nr 3 do ustawy dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; BECt - zużycie energii elektrycznej do wytworzenia produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażone w megawatogodzinach (MWh). uchyla się ust. 4 i 5, uchyla się ust. 8, w ust. 9 po wyrazie „przyjmując” skreśla się wyraz „referencyjne”; po art. 7 dodaje się art. 7a i art. 7b w brzmieniu: W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym nie przekracza kwoty ustalonej zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2, kwotę rekompensat obliczonych dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1-3, który przekazał w terminie informacje, oświadczenie i dokumenty, o których mowa w art. 10 ust. 6a, zwiększa się o kwotę obliczoną zgodnie z art. 7b. W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym po uwzględnieniu zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, przekracza kwotę ustaloną zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2, wysokość zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, w danym roku kalendarzowym, podlega proporcjonalnemu obniżeniu tak, aby łączna wysokość wypłacanych rekompensat w tym roku kalendarzowym była równa maksymalnemu limitowi środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa w art. 6 ust. 1, pomniejszonemu zgodnie z art. 6 ust. 2. Wysokość zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, stanowi różnicę pomiędzy wysokością poniesionych kosztów pośrednich a wartością rekompensat obliczonych dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1-3 i wartością odpowiadającą 1,5% wartości dodanej brutto tego podmiotu w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty. Wysokość zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, nie może przekroczyć jednej trzeciej wartości rekompensaty obliczonej dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1-3. Wysokość poniesionych kosztów pośrednich, o których mowa w ust. 1, jest obliczana według wzoru: Kpt = Ct × Pt-1 × Ent, w którym poszczególne symbole oznaczają: Kpt - wysokość kosztów pośrednich; Ct - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO2) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO2/MWh); Pt-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty; Ent - całkowite zużycie energii elektrycznej na własne potrzeby w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty. Wartość dodaną brutto, o której mowa w ust. 1, oblicza się według następujących zasad: dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217, 2105 i 2106) w wariancie porównawczym - jako przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi pomniejszone o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników, powiększone o pozostałe przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne; dla jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w wariancie kalkulacyjnym - jako przychody netto ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów pomniejszone o koszty sprzedanych produktów, towarów i materiałów, koszty sprzedaży oraz koszty ogólnego zarządu po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników, powiększone o pozostałe przychody operacyjne i pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne; dla jednostek sporządzających sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - jako przychody ze sprzedaży powiększone o pozostałe przychody, pomniejszone o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń na rzecz pracowników oraz pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne; dla jednostek niesporządzających sprawozdań finansowych jednostki zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości - w sposób określony dla jednostek, o których mowa w pkt 1 albo 2. uchyla się art. 8 i art. 9; w art. 10: w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie: dane dotyczące każdej instalacji, w odniesieniu do której wnioskodawca ubiega się o przyznanie rekompensat, obejmujące informacje o: produkcie lub produktach zaliczanych do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy wraz z przypisaną do każdego z tych produktów wielkością produkcji i zużycia energii elektrycznej na ich produkcję w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wraz z zastosowanym wskaźnikiem efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonym w załączniku nr 2 do ustawy lub wskaźnikiem emisyjności dla produktu z uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej określonym w pkt 2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/447, lub wskaźnikiem efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonym w załączniku nr 3 do ustawy, stosunku odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji bezpośrednich i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331 - w przypadku gdy wnioskodawca do wyliczenia wysokości rekompensat korzysta z wzoru określonego w art. 7 ust. 2; uchyla się ust. 4, w ust. 5 w pkt 4 lit. a otrzymuje brzmienie: że nie jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu komunikatu Komisji - Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji, uchyla się ust. 6, po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu: Wnioskodawca, w terminie do dnia 31 lipca następującego po roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, w celu uzyskania zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, dołącza do wniosku: informację o wysokości wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, o której mowa w art. 7b ust. 1, wraz z opinią biegłego rewidenta potwierdzającą prawidłowość jej wyliczenia; informację o całkowitym zużyciu energii elektrycznej na własne potrzeby w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, o którym mowa w art. 7b ust. 3, wraz z opinią weryfikatora dotyczącą poprawności, wiarygodności oraz dokładności danych dotyczących tego zużycia; oświadczenie o treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 2021 r. poz. 2345 i 2447) oświadczam, że informacja o wysokości wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, jest zgodna z prawdą.”; klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń; dokumenty lub ich kopie stanowiące podstawę do określenia wysokości poniesionych kosztów pośrednich oraz wartości dodanej brutto w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, o których mowa w art. 7b ust. 1. w ust. 7 skreśla się wyrazy „oraz ust. 6 pkt 1”, ust. 9 otrzymuje brzmienie: W przypadku gdy wniosek nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 3, lub wnioskodawca nie dołączył dokumentów, o których mowa w ust. 5, albo wniosek przekazany w postaci elektronicznej zawiera informacje inne niż wniosek złożony w postaci papierowej, Prezes URE wzywa wnioskodawcę odpowiednio do uzupełnienia wniosku lub usunięcia rozbieżności w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku nieuzupełnienia wniosku lub nieusunięcia rozbieżności w wyznaczonym terminie Prezes URE pozostawia wniosek bez rozpatrzenia, o czym informuje wnioskodawcę. po ust. 9 dodaje się ust. 9a w brzmieniu: W przypadku gdy w terminie wskazanym w ust. 6a do wniosku nie zostały dołączone informacje, oświadczenie lub dokumenty, o których mowa w ust. 6a, kwota rekompensat obliczonych dla danego wnioskodawcy nie podlega zwiększeniu, o którym mowa w art. 7a ust. 1. ust. 10 otrzymuje brzmienie: Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia: wzór wniosku oraz jego format umożliwiający przetwarzanie danych oraz format załączników do wniosku, szczegółowy zakres danych dotyczących instalacji, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz sposób obliczania tych danych, zakres dokumentacji stanowiącej podstawę do obliczania danych dotyczących instalacji, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz sposób gromadzenia tych danych, szczegółowy zakres opinii sporządzanej przez weryfikatora, szczegółowy zakres dokumentacji, o której mowa w ust. 6a pkt 4 - mając na uwadze konieczność zapewnienia przyznawania rekompensat na podstawie rzetelnych i wiarygodnych informacji oraz dokumentów. w art. 11: ust. 1 otrzymuje brzmienie: Prezes URE, do dnia 31 października danego roku kalendarzowego, wydaje decyzję w sprawie przyznania w całości lub w części, lub odmowy przyznania rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy. w ust. 4 wyrazy „7 października” zastępuje się wyrazami „7 listopada”, w ust. 6 wyrazy „30 dni” zastępuje się wyrazami „14 dni”; po art. 12 dodaje się art. 12a i art. 12b w brzmieniu: Podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, będący podmiotem, o którym mowa w art. 36 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 2166), jest obowiązany do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych lub poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony, jeżeli podmiot, o którym mowa w ust. 1: zrealizował przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wskazane w audycie energetycznym przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, dla których okres zwrotu nakładów nie przekracza 3 lat, albo wykazał, że w roku kalendarzowym, za który zostały przyznane rekompensaty, co najmniej 30% energii elektrycznej, w odniesieniu do której podmiot ten uzyskał rekompensaty, zostało wytworzonej ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, albo poniósł nakłady finansowe, w wysokości nie mniejszej niż 50% wartości rekompensat uzyskanych za dany rok kalendarzowy, na przedsięwzięcia mające na celu ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych z instalacji w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, wobec której podmiot ten jest prowadzącym instalację w rozumieniu art. 3 pkt 16 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, poniżej mającego zastosowanie wskaźnika emisyjności, o którym mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) 2019/331. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, jest obowiązany zrealizować przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wyłącznie w takim zakresie, w jakim łączne wymagane nakłady na ich realizację nie przekraczają wartości rekompensat uzyskanych za dany rok kalendarzowy. W przypadku gdy z audytu energetycznego przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, wynika, że każde z przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wymagałoby poniesienia nakładów finansowych w wysokości przekraczającej wartość rekompensat uzyskanych za dany rok kalendarzowy lub dla każdego z tych przedsięwzięć okres zwrotu nakładów przekracza 3 lata, uznaje się, że obowiązek, o którym mowa w ust. 1, został zrealizowany. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, wykazanie pochodzenia energii elektrycznej ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych jest realizowane wyłącznie: potwierdzeniem umorzenia gwarancji pochodzenia, o którym mowa w art. 124a ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2021 r. poz. 610, 1093, 1873 i 2376), na rzecz podmiotu, o którym mowa w ust. 1, dokonanego nie wcześniej niż w roku kalendarzowym, za który temu podmiotowi zostały przyznane rekompensaty, lub przez wytworzenie przez podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii w roku kalendarzowym, za który zostały przyznane rekompensaty, w instalacjach odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii i zużycie tej energii elektrycznej na jego własne potrzeby. Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, rozlicza się w terminie do dnia 30 listopada czwartego roku następującego po roku kalendarzowym, w którym podmiot, o którym mowa w art. 12a ust. 1, uzyskał rekompensaty. Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, można rozliczyć łącznie za dwa, trzy lub cztery lata. W takim przypadku rozliczenia tego dokonuje się do dnia 30 listopada roku kalendarzowego następującego po ostatnim roku kalendarzowym z odpowiednio dwóch, trzech lub czterech lat, za które następuje rozliczenie wykonania obowiązku. Podmiot, o którym mowa w art. 12a ust. 1, dokonując rozliczenia wykonania obowiązku zgodnie z ust. 1 lub 2, przedkłada Prezesowi URE: sprawozdanie sporządzone zgodnie z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 5 wraz z dokumentami lub ich kopiami potwierdzającymi realizację tego obowiązku; oświadczenie o treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 2021 r. poz. 2345 i 2447) oświadczam, że informacje zawarte w złożonym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 12b ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, są zgodne z prawdą.”; klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Nakłady finansowe poniesione na realizację przedsięwzięć, o których mowa w art. 12a ust. 2 pkt 3, mogą zostać uwzględnione w sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, za poszczególne następujące po sobie lata, do wysokości sumy tych nakładów. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, mając na uwadze konieczność zapewnienia przejrzystości tego sprawozdania oraz ujednolicenia sposobu jego sporządzania. w art. 13 po pkt 3 dodaje się przecinek i dodaje się pkt 4 w brzmieniu: podmiotowi, który nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1 w art. 14 po wyrazach „Zwrotowi podlega kwota” dodaje się wyrazy „rekompensat przyznanych podmiotowi, który nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1,”; w art. 20 w ust. 2: uchyla się pkt 4-6, uchyla się pkt 8 i 9; w art. 26: w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu: nie przekazał Prezesowi URE w terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 12b ust. 3 pkt 1. w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku: po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, wynosi 10 000 zł. w art. 33: w ust. 1 uchyla się pkt 4-10, po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: Limit wydatków przeznaczonych na wypłatę rekompensat z Funduszu wynosi w: 2022 r. - 1 766 899 008,00 zł; 2023 r. - 4 189 740 000,00 zł; 2024 r. - 3 744 660 000,00 zł; 2025 r. - 3 824 310 000,00 zł; 2026 r. - 5 014 070 000,00 zł; 2027 r. - 5 134 740 000,00 zł; 2028 r. - 5 276 260 000,00 zł; 2029 r. - 5 688 290 000,00 zł; 2030 r. - 5 604 440 000,00 zł; 2031 r. - 5 192 040 000,00 zł. w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”; w art. 34: w ust. 1 uchyla się pkt 4-10, po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: Limit wydatków przeznaczonych z Funduszu na wykonywanie zadań Banku za wykonywanie czynności, o których mowa w art. 21 ust. 3 oraz art. 25, wynosi w: 2022 r. - 60 000,00 zł; 2023 r. - 60 000,00 zł; 2024 r. - 60 000,00 zł; 2025 r. - 60 000,00 zł; 2026 r. - 60 000,00 zł; 2027 r. - 60 000,00 zł; 2028 r. - 60 000,00 zł; 2029 r. - 60 000,00 zł; 2030 r. - 60 000,00 zł; 2031 r. - 60 000,00 zł. w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”; w art. 35: w ust. 1 uchyla się pkt 4-10, po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań Prezesa URE wynikających z ustawy, uwzględniony w części 50 budżetu państwa, której dysponentem jest Prezes URE, wynosi w: 2022 r. - 2 896 700,00 zł; 2023 r. - 2 250 200,00 zł; 2024 r. - 2 305 100,00 zł; 2025 r. - 2 361 300,00 zł; 2026 r. - 2 418 900,00 zł; 2027 r. - 2 477 900,00 zł; 2028 r. - 2 538 400,00 zł; 2029 r. - 2 538 400,00 zł; 2030 r. - 2 538 400,00 zł; 2031 r. - 2 538 400,00 zł. w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”; w art. 36: w ust. 1 uchyla się pkt 4-10, po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań ministra właściwego do spraw gospodarki wynikający z ustawy wynosi w: 2022 r. - 390 000,00 zł; 2023 r. - 390 000,00 zł; 2024 r. - 390 000,00 zł; 2025 r. - 390 000,00 zł; 2026 r. - 390 000,00 zł; 2027 r. - 390 000,00 zł; 2028 r. - 390 000,00 zł; 2029 r. - 390 000,00 zł; 2030 r. - 390 000,00 zł; 2031 r. - 390 000,00 zł. w ust. 2 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i 1a”; załączniki nr 1 i 2 do ustawy otrzymują brzmienie określone odpowiednio w załącznikach nr 1 i 2 do niniejszej ustawy; dodaje się załącznik nr 3 do ustawy w brzmieniu określonym w załączniku nr 3 do niniejszej ustawy. Wnioski o przyznanie rekompensat za rok 2021 składa się w terminie do dnia 30 kwietnia 2022 r. Do spraw dotyczących rekompensat za rok 2019 i za rok 2020, w tym dotyczących kar pieniężnych, o których mowa w art. 26 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. Do spraw dotyczących rekompensat za rok 2021, w tym dotyczących kar pieniężnych, o których mowa w art. 26 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wzywa podmioty wykonujące działalność w sektorach lub podsektorach energochłonnych określonych w wykazie sektorów i podsektorów energochłonnych stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy złożyły wniosek o przyznanie rekompensat za rok 2021, do dostosowania tego wniosku do przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w tym przy wykorzystaniu wzoru wniosku określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 10 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Umarza się postępowania w sprawach rekompensat za rok 2021 wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie wniosków o przyznanie rekompensat złożonych przez podmioty, które wykonują działalność w sektorach lub podsektorach energochłonnych innych niż określone w wykazie sektorów i podsektorów energochłonnych stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Do dnia wydania pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w niniejszej ustawie z rynkiem wewnętrznym albo uznania przez Komisję Europejską, że zmiany przewidziane niniejszą ustawą nie stanowią nowej pomocy publicznej, przepisu art. 11 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą nie stosuje się. Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. patrz oryginał patrz oryginał patrz oryginał